ظن لفظی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ظن به مراد متکلم از راه اصول لفظی را ظن لفظی می‌گویند.


معنای ظن لفظی

[ویرایش]

ظن لفظى، ظنى است که از راه اصول لفظی به مراد متکلم براى اهل عرف ایجاد می‌گردد.

← تبیین معنای ظن لفظی


براى کشف مراد متکلم هنگام شک در آن، اسباب و راه‌هایى وجود دارد که اهل لسان و عرف به آنها تکیه مى‌کنند. این راه‌ها یا علمى است و یا ظنى. یکی از راه‌هاى ظنى اى که دلیل خاص بر اعتبار آن اقامه شده، اصول لفظى است که عرف در محاورات خود براى کشف مراد متکلم، به آنها تمسک مى‌نماید، مانند : اصالة الحقیقه و اصالة عدم القرینه، که به ظن حاصل از اجراى این اصول، ظن لفظى مى‌گویند.

عدم صحت مطلق ظن

[ویرایش]

تکیه بر مطلق ظن براى کشف مراد متکلم، در عرف و شرع مورد قبول نیست، بلکه آن چه در عرف پذیرفته شده و شرع نیز آن را امضا کرده، رجوع به ظنون خاص بوده که ظن حاصل از اجراى اصول لفظی، از آن جمله است.

مستندات مقاله

[ویرایش]

رشتی، حبیب الله بن محمد علی، بدایع الافکار، ص۸۹.
محمدی، علی، شرح رسائل، ج۱، ص۲۲۲-۲۲۳.

منبع

[ویرایش]

مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی    



جعبه ابزار