غبیراء (اصلی)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



غُبَیراء، هم به معنای فقّاع ، و هم به معنای سنجد می باشد.


کاربرد فقهی

[ویرایش]

از عنوان یاد شده به معنای نخست به مناسبت در باب طهارت و اطعمه و اشربه سخن گفته‌اند.

احکام

[ویرایش]

عنوان غبیراء در حدیثی نبوی ، نقل شده و در منابع اهل سنّت آمده که آن حضرت از آن نهی کرده است.
از دیدگاه فقهای شیعه امامی ، فقّاع حرام است؛ لیکن اهل سنّت آن را حرام نمی‌دانند. فقهای شیعه در مقابل دیدگاه اهل سنّت به حدیث یاد شده که در منابع روایی آنان آمده، علیه ایشان احتجاج کرده‌اند.

غبیراء به معنای دوم

[ویرایش]

از غبیراء به معنای دوم در باب اطعمه و اشربه سخن گفته‌اند.
براساس روایتی، گوشت سنجد، گوشت بدن، پوست آن پوست بدن و هسته آن استخوان را می‌رویاند. علاوه بر آن، کلیه‌ها را گرم ، معده را تمیز، ساقها را قوی ، از ابتلا به جذام پیشگیری و از ابتلا به بواسیر حفظ می‌کند.
[۳] الوافی، ج۱۹، ص۴۱۱.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. الإنتصار، ج۱، ص۴۱۸ ۴۲۱.    
۲. الرسائل العشر، شیخ طوسی، ج۱، ص۲۵۵ ۲۵۸.    
۳. الوافی، ج۱۹، ص۴۱۱.
۴. جواهر الکلام، ج۳۶، ص۴۹۲.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، ج۵، ص۵۳۶، برگرفته از مقاله «غبیراء».    



جعبه ابزار