قدر متیقن

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



قدر متیقن به فرد یا حصّه‌ای از مطلق ، مشمول حکم به طور یقین اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

قدر متیقن، فرد یا حصه‌ای از مطلق است که به یقین حکم شامل آن می‌شود، مانند: «قلّد المجتهد» که قدر متیقن از آن، تقلید از مجتهد اعلم است.
و یا مانند آن که مولا قبلا با عبد خود درباره فضیلت آزاد نمودن رقبه مؤمن سخن گفته و بعد به او بگوید: «اعتق رقبة»، که قدر متیقن آن، رقبه مؤمن است.

← نکته


هنگام شک در ادله لبّی ، به قدر متیقن تمسک می‌شود.
[۶] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۳، ص۵۵۰.
[۷] فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۹، ص۹۵.


پانویس

[ویرایش]
 
۱. مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۲، ص۲۰۶.    
۲. تنبیهان مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۱۸۰.    
۳. نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۵۳۰.    
۴. آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۲۸۷.    
۵. مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۲۴۹.    
۶. فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۳، ص۵۵۰.
۷. فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۹، ص۹۵.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «قدر متیقن».



جعبه ابزار