لفظ منقول

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



لفظ نقل شده از یک معنا به معنایی متناسب با اوّلی، با متروک شدن معنای اوّل را لفظ منقول گویند.


تعریف

[ویرایش]

لفظ منقول، از اقسام لفظ متعدد المعنی بوده، و به لفظی گفته می‌شود که در معنایی وضع شده و سپس از آن معنا به سبب مناسبتی به معنای دیگر نقل شده است؛ به خلاف لفظ مرتجل که بدون مناسبت به معنای دیگر نقل می‌شود، مانند: لفظ «صلات» که در لغت به معنای دعا است، سپس در زبان شارع به معنای عبادت خاصی به کار رفته است.
و مانند لفظ «حج» که در آغاز برای «مطلق قصد کردن» وضع شده، سپس به «قصد رفتن به مکه مکرمه و انجام اعمال مخصوص آن»، نقل معنا یافته است.

اختلاف در تعریف

[ویرایش]

در تعریف لفظ منقول، همانند لفظ مرتجل، اختلاف است.
[۲] زهیرالمالکی، محمد ابوالنور، اصول الفقه، ج۲، ص۱۵.
[۴] فخر رازی، محمد بن عمر، المحصول فی علم اصول الفقه، ج۱، ص۲۸۸.
[۶] مظفر، محمد رضا، المنطق، ص۳۹.


عناوین مرتبط

[ویرایش]

لفظ مرتجل.

پانویس

[ویرایش]
 
۱. علامه حلی، حسن بن یوسف، مبادی الوصول الی علم الاصول، ص (۶۳-۶۲).    
۲. زهیرالمالکی، محمد ابوالنور، اصول الفقه، ج۲، ص۱۵.
۳. صاحب معالم، حسن بن زین الدین، معالم الدین و ملاذ المجتهدین، ص (۳۵-۳۴).    
۴. فخر رازی، محمد بن عمر، المحصول فی علم اصول الفقه، ج۱، ص۲۸۸.
۵. رشتی، حبیب الله بن محمد علی، بدایع الافکار، ص (۵۵-۵۴).    
۶. مظفر، محمد رضا، المنطق، ص۳۹.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «لفظ منقول».



جعبه ابزار