لقب

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



لقب به اسمِ قرار داده شده به عنوان موضوع حکم شرعی اطلاق می‌شود.


تعریف

[ویرایش]

لقب، در اصطلاح علمای اصول به معنای هر اسمی است که موضوع حکم قرار می‌گیرد، چه اسم مشتق باشد و چه اسم جامد ، مانند: «الفقیر» در جمله «اطعم الفقیر».
و در اصطلاح علمای نحو ، مقابل اسم و کنیه بوده و به معنای هر اسمی است که مشعر به مدح و یا ذم می‌باشد، مانند: محمود (پسندیده) و سفّاح (خون ریز).

← نکته


لقب اصولی شامل اسم و کنیه و لقب در اصطلاح نحوی‌ها می‌گردد.
[۴] محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۱، ص۲۸۳.
[۵] فیض، علیرضا، مبادی فقه و اصول، ص۲۴۸.


عناوین مرتبط

[ویرایش]

مفهوم لقب .

پانویس

[ویرایش]
 
۱. مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۱، ص۱۳۰.    
۲. مکارم شیرازی، ناصر، انوار الاصول، ج۲، ص۷۹.    
۳. سبحانی تبریزی، جعفر، الموجز فی اصول الفقه، ص۱۷۹.    
۴. محمدی، علی، شرح اصول فقه، ج۱، ص۲۸۳.
۵. فیض، علیرضا، مبادی فقه و اصول، ص۲۴۸.


منبع

[ویرایش]

فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «لقب».



جعبه ابزار