محراب مسجد النبی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



در مسجد النبی علاوه بر محراب اصلی چندین محراب دیگر وجود دارد.


محل ساخته شدن محراب

[ویرایش]

محراب در محلی ساخته شده که رسول خدا(صلی الله علیه وآله) در آنجا نماز می گزارد و پیشانی خویش را به عنوان سجده در برابر حق تعالی بر خاک آن می نهاد.

معنای محراب

[ویرایش]

محراب به معنای صدر و بالای مجلس است و از نظر سابقه دینی، مربوط به محراب هایی است که در کلیساها بوده است.

محل نماز پیامبر

[ویرایش]

محل نماز رسول خدا(صلی الله علیه وآله) کاملا مشخص است و در اینکه محل آن، همین محراب فعلی است، تردیدی وجود ندارد.

تاریخچه ساخت محراب

[ویرایش]

البته در زمان پیامبر(صلی الله علیه وآله) و تا چند دهه بعد، چیزی به نام محراب وجود نداشت و مسلمانان تنها با نام آن که در قرآن آمده و مربوط به حضرت مریم است، آشنا بودند. زمانی که ولید دستور توسعه مسجد را داد و عمر بن عبدالعزیز آن را اجرا می کرد، در جایگاه نماز رسول خدا(صلی الله علیه وآله) محرابی ساخته شد. چنین اقدامی به تقلید آنچه که در کلیساهای نصارا در شام بوده، صورت گرفت. این محراب در طول زمان، دگرگونی هایی را تحمل کرده و بنای فعلی آن از دوره سلطان اشرف قایتبای که از سلاطین مملوکی مصر بوده، باقی مانده است. در دوره عثمانی تزییناتی با آیات قرآن در آن صورت گرفت.

تعداد محراب‌های مسجدالنبی

[ویرایش]


← محراب اصلی


افزون بر محراب اصلی، دو محراب دیگر در سمت قبله مسجد وجود دارد.

← محراب عثمانی


محراب عثمانی ـ منسوب به سلاطین عثمانی ـ که در دیوار جنوبی مسجد است و در حال حاضر امام جماعت در آنجا می ایستد.

← محراب سلیمانی


محراب سلیمانی ـ متعلق به سلطان سلیمان عثمانی ـ یا محراب حنفی که در سمت مغرب محراب رسول خدا(صلی الله علیه وآله) قرار دارد. این محراب پس از سال ۸۶۰ ق ساخته شد.

← محراب تهجد


در انتهای دیوار شمالیِ ضریح پیامبر(صلی الله علیه وآله) محراب تهجّد قرار دارد که رسول خدا(صلی الله علیه وآله) در برخی از شب ها نماز شب را در آنجا اقامه می کردند.

← محراب پشت دکّة الآغاوات


روزگاری محرابی هم در پشت دکّة الآغاوات ـ که امروزه به خطا صُفّه نامیده می شود و نام آن سکّوی خواجه هاست ـ وجود داشته است.

منبع

[ویرایش]

آثار اسلامی مکّه و مدینه، ص۲۲۱-۲۲۲، رسول جعفریان.    



جعبه ابزار