مقابله خلافی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ذکر یک یا چند معنای هماهنگ، و درپی آوردن معانی مخالف آن‌ها را مقابله خلافی گویند.


تعریف

[ویرایش]

«مقابله خلافی» قسمی از « مقابله »، و از انواع اسلوب بدیعی قرآن است که در آن دو یا چند معنا مقابل هم قرار می‌گیرند؛ به صورتی که مخالف هم باشند، نه نقیض؛ مانند: (وانا لا ندری اشر ارید بمن فی الارض‌ام اراد بهم ربهم رشدا) «و ما نمی‌دانیم آیا درباره اهل زمین اراده شری شده یا پروردگارشان خواسته است آنان را هدایت کند؟ ».
در این آیه ، « شر » و « رشد » خلاف یکدیگرند، نه نقیض؛ زیرا نقیض شر، خیر است و نقیض رشد، غی.

عناوین مرتبط

[ویرایش]

مقابله ؛ مقابله نقیضی ؛ مقابله نظیری .

پانویس

[ویرایش]
 
۱. جن/سوره۷۲، آیه۱۰.    .
۲. سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، ۸۴۹ - ۹۱۱ق، الاتقان فی علوم القرآن، ج۳، ص۳۲۸.    
۳. زرکشی، محمد بن بهادر، ۷۴۵ - ۷۹۴ق، البرهان فی علوم القرآن (باحاشیه)، ج۳، ص۴۵۸.    


منبع

[ویرایش]

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی، برگرفته از مقاله «مقابله خلافی».    



جعبه ابزار