• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

جبّار (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



جبّار (به فتح جیم) یکی از مفردات نهج البلاغه، اگر وصف خدا آید به معنای مُصلح و اگر وصف انسان آید به معنای ستمگر می‌باشد؛ زیرا اعمال قهر در خدا برای اصلاح و در بشر برای ظلم است و حضرت علی (علیه‌السلام) در بیانی خطاب به عقیل و بیان موعظه‌ای و... از این واژه استفاده نموده است.



جبّار (به فتح جیم) اگر وصف خدا آید به معنای مُصلح و اگر وصف انسان آید به معنای ستمگر می‌باشد؛ زیرا اعمال قهر در خدا برای اصلاح و در بشر برای ظلم است آمده است.


امام (صلوات‌الله‌علیه) در بیانی خطاب به عقیل فرموده است: «و تجرّنی الی نار سجرها جبّارها لغضبه.» که بیان آن در «ثکل» آمده است.
امام (علیه‌السلام) در مقام موعظه فرموده‌اند: «... این اصحاب مدائن الرسّ الذین قتلوا النبیین و اطفؤوا سنن المرسلین و احیوا سنن الجبّارین.»
واژه «مجبر»، اسم فاعل و اسم مفعول هر دو آمده است.
امام (علیه‌السلام) همچنین به اهل کوفه درباره بیعت خود نوشت: «و بایعنی الناس غیر مستکرهین و لا مجبرین بل طائعین مخیّرین.»
واژه «جبابره» نیز جمع جبّار است.


۱. صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۴۷، خطبه۲۲۴.    
۲. صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۲۶۳، خطبه۱۸۲.    
۳. صبحی صالح، نهج البلاغه، ص۳۶۳، نامه۱.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «جبّار»، ص۱۹۶.    






جعبه ابزار