• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

درخت بقعه مبارک (قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



درخت بقعه مبارک همان درختی است که نور خداوند در آن تجلی کرد و با حضرت موسی علیه‌السّلام سخن گفت.



درخت بقعه مبارک، محل ندای خداوند به موسی علیه السلام:
«فلما اتیـها نودی من شـطی الواد الایمن فی البقعة المبـرکة من الشجرة ان یـموسی انی انا الله رب العـلمین.» «پس چون به آن (آتش) رسید از جانب راست وادی در آن جایگاه مبارک از آن درخت ندا آمد که‌ای موسی منم من خداوند پروردگار جهانیان.»
و" بقعة مبارکه" قطعه و نقطه مخصوصی است از (کناره سمت راست وادی) که در آن درختی قرار داشته که ندای یا موسی از آن درخت برخاسته و مبارک بودنش به همین خاطر است، که ندای الهی و تکلم او با موسی در آن جا واقع شد و از این راه شرافتی یافت.


این آیه شریفه بدون تردید دلالت دارد بر اینکه درخت مزبور به وجهی مبدا آن نداء و آن گفتگو بوده، چیزی که هست این نیز مسلم است که درخت سخن نگفته، بلکه سخن، سخن خدا و قائم به او بوده، نه قائم به درخت، همان طور که کلام ما آدمیان قائم است به خود متکلم، پس در حقیقت درخت حجابی بود که خدای تعالی از ورای آن با موسی سخن گفت، البته این احتجاب به معنایی بوده که لایق ساحت قدس او باشد، احتجابی که با احاطه او بر هر چیز منافات نداشته باشد.
در بعضی از روایات آمده که موسی هنگامی که نزدیک آتش رسید دقت کرد دید از درون شاخه سبزی آتش می‌درخشد و لحظه به لحظه پرفروغتر و زیباتر می‌شود با شاخه کوچکی که در دست داشت خم شد تا کمی از آن بر گیرد، آتش به سوی او آمد وحشت کرد و عقب رفت! گاه او به سوی آتش می‌آمد و گاه آتش به سوی او که ناگهان ندایی برخاست و بشارت وحی به او داد و به این ترتیب از قرائن غیر قابل انکار برای موسی روشن شد که این ندا ندای الهی است و نه غیر آن.


۱. قصص/سوره۲۸، آیه۳۰.    
۲. ترجمه تفسیر المیزان، مرحوم علامه سیدمحمدحسین طباطبایی، ج۱۶، ص۴۴.    
۳. ترجمه تفسیر المیزان، مرحوم علامه سیدمحمدحسین طباطبایی، ج۱۶، ص۴۴.    
۴. تفسیر نمونه، آیت‌الله ناصر مکارم شیرازی، ج۱۶، ص۷۵.    



فرهنگ قرآن، مرکز فرهنگ و معارف قرآن، برگرفته از مقاله «درخت بقعه مبارک».    



جعبه ابزار