• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

سُفَهاء (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



سُفَهاء:(السُّفَهآءُ مِنَ النَّاسِ)
«سُفَهاء» جمع‌ «سفيه» در اصل به معناى كسى است كه بدنش سبک باشد و به آسانى جابه جا شود، عرب به افسارهاى سبک وزن حيوانات كه به هر طرف حركت مى‌كند «سفيه» مى‌گويد، ولى اين كلمه تدريجاً به معناى «سبک مغز» به كار رفته و به صورت معناى اصلى در آمده، خواه اين سبک مغزى در امور دينى باشد يا دنيوى.



(سَيَقُولُ السُّفَهَاء مِنَ النَّاسِ مَا وَ لاَّهُمْ عَن قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كَانُواْ عَلَيْهَا قُل لِّلّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ) (به زودى مردم سبک مغز مى‌گويند: «چه چيز آن‌ها (مسلمانان‌) را، از قبله‌اى كه بر آن بودند، بازگردانيد؟!» بگو: «مشرق و مغرب، از آنِ خداست، خدا هركس را بخواهد، به راه راست هدايت مى‌كند.»)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: منظور از سفيهان از مردم، یهود و مشرکین عرب است، و به همين جهت از ايشان تعبير به ناس كرد، و اگر سفيه‌شان خواند، بدان جهت بود كه فطرتشان مستقيم نيست، و رأيشان در مسئله تشريع و دين، خطا است، و كلمه سفاهت هم به همين معنا است، كه عقل آدمى درست كار نكند، و رأى ثابتى نداشته باشد. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )


۱. بقره/سوره۲، آیه۱۴۲.    
۲. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱، ص۵۴۹.    
۳. بقره/سوره۲، آیه۱۴۲.    
۴. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن‌، ص۲۲.    
۵. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ص۴۸۰.    
۶. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ص۳۱۸.    
۷. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲، ص۸۹.    
۸. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ص۴۱۲.    



مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه‌، برگرفته از مقاله «سُفَهاء»، ص۲۹۳.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره بقره | لغات قرآن




جعبه ابزار