شیخ ابراهیم عاملی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شیخ ابراهیم عاملی، عالم و ادیب و شاعری برجسته از جبل عامل بود که در سال ۱۱۵۴ ه.ق در قریه طیّبه زاده شد و بعدها در دمشق اقامت کرد. او در سال ۱۲۱۴ ه.ق در دمشق درگذشت و در بابالصغیر دفن شد.
شیخ ابراهیم بن یحیی بن شیخ محمّد عاملی طیبیشیخ ابراهیم بن یحیی بن شیخ محمّد عاملی طیبی به سال ۱۱۵۴ ه. ق در قریهی طیّبه از جبل عامل متولّد شد و سپس در دمشق سکونت گزید.
وی عالمی فاضل و ادیب و شاعری بزرگوار بود.
او به سال ۱۲۱۴ ه. ق در دمشق وفات یافت و در «باب الصّغیر» دمشق دفن گردید.
• • •
۱ - بنفسی اقمار تهاوت بکربلا• • • • • و لیس لها الا القلوب لحود
۲ - بنفسی سلیل المصطفی و ابن صنوه• • • • • یذود عن الاطفال و هو فرید
۳ - فقل لابن سعد اتعس اللّه جدّه• • • • • احظک من بعد الحسین یزید
۴ - نسجت سرابیل الضلال بقتله• • • • • و مزقت ثوب الدین و هو جدید
۱ و ۲ - جانم فدای ماههایی باد که در کربلا افول کردند و دلهای مردم آرامگاه آنهاست. جانم فدای فرزندان مصطفی و فدای اطفال او.
۳ - به ابن سعد که خدا بهره و بخت او را نابود سازد بگو: آیا حظ و بهرهی تو پس از حسین (علیهالسّلام) افزایش مییابد.
۴ - لباسهای گمراهی را با شهادت او بافتی و لباس دین را که نو و تازه بود، پارهپاره کردی.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۴۸۹.
