شیخ ابراهیم عاملی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شیخ ابراهیم بن یحیی بن شیخ محمّد عاملی طیبی، عالم و ادیب و شاعری برجسته از
جبل عامل بود که در سال
۱۱۵۴ ه.ق در قریه طیّبه زاده شد و بعدها در
دمشق اقامت کرد.
او در سال
۱۲۱۴ ه.ق در دمشق درگذشت و در بابالصّغیر دفن شد.
شیخ ابراهیم، به سال ۱۱۵۴ ه.ق در قریهی طیّبه از جبل عامل متولد شد و سپس در دمشق سکونت گزید.
وی عالمی فاضل و ادیب و شاعری بزرگوار بود.
ابراهیم عاملی، به سال
۱۲۱۴ ه.ق در دمشق وفات یافت و در باب الصّغیر دمشق دفن گردید.
| | |
| بنفسی اقمار تهاوت بکربلا • • • • • و لیس لها الا القلوب لحود | | |
| | |
| بنفسی سلیل المصطفی و ابن صنوه • • • • • یذود عن الاطفال و هو فرید | | |
| | |
| فقل لابن سعد اتعس اللّه جدّه • • • • • احظک من بعد الحسین یزید | | |
| | |
| نسجت سرابیل الضلال بقتله • • • • • و مزقت ثوب الدین و هو جدید | | |
| | |
| | |
۱ و ۲ - جانم فدای ماههایی باد که در
کربلا افول کردند و دلهای مردم آرامگاه آنهاست. جانم فدای فرزندان
مصطفی (صلّیاللهعلیهوآله) و فدای اطفال او.
۳ - به
ابن سعد که خدا بهره و بخت او را نابود سازد بگو: آیا حظ و بهرهی تو پس از
حسین (علیهالسّلام) افزایش مییابد.
۴ - لباسهای گمراهی را با شهادت او بافتی و لباس دین را که نو و تازه بود، پاره پاره کردی.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۴۸۸.
