• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

عقر (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




عَقْر یکی از مفردات به کار رفته در قرآن کریم به معنای بريدن است و عُقْر (بر وزن قُفْل) بمعنى اصل است.



عَقْر: بريدن است، «عَقَرَ الْكَلْبَ وَ الْفَرَسَ وَ الْإِبِلَ: قَطَعَ قَوائِمَها بِالسَّيْفِ».
طبرسى و راغب گفته‌اند: عُقْر (بر وزن قُفْل) بمعنى اصل است، «عَقَرْتُ‌ النَّخْلَ» خرما را از بيخش بريدم.


در نهج البلاغه خطبه ۲۷ فرموده: «وَ اللَّهِ مَا غُزِيَ قَوْمٌ‌ فِى‌ عُقْرِ دَارِهِمْ إِلَّا ذَلُّوا»، «هيچ قومى در اصل و وسط ديارشان جنگيده نشدند مگر ذليل شدند».
اين حديث در مفردات و نهايه نيز آمده است‌.


(فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَ عَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ‌)، «پس شتر را پى كردند و بكشتند و از دستور پروردگارشان سرپيچى كردند».
(عَقَرُوا) ظاهرا اشاره است كه كشتن شتر با قطع پاهايش بوده است.


۱. قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۵، ص۲۷.    
۲. طریحی نجفی، مجمع البحرین، ج۳، ص۴۰۹.    
۳. طبرسی، مجمع البیان، ج۷، ص۳۴۶.    
۴. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۷۷.    
۵. نهج‌البلاغه، ترجمه فیض‌الاسلام، خطبه۲۷، ج۱، ص۹۵.    
۶. نهج البلاغه، تصحیح صبحی صالح، خطبه۲۷، ص۶۹.    
۷. نهج البلاغه، تصحیح الحسون، خطبه۲۷، ص۷۸.    
۸. نهج البلاغه، ترجمه مکارم شیرازی، خطبه۲۷، ص۷۴.    
۹. ابن اثیر، مجدالدین، النهايه في غريب الحديث والاثر، ج۳، ص۲۷۱.    
۱۰. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ص۵۷۷.    
۱۱. اعراف/سوره۷، آیه۷۷.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "عقر"، ج۵، ص۲۷.    






جعبه ابزار