علی فقیه عادلی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شیخ علی بن احمد فقیه عادلی عاملی مشهدی غروی، از شخصیتهای
جبل عامل است که در
بغداد سکونت داشت.
او در علم و ادب و فضیلت مشهور بوده است.
استاد
شیخ علی بن احمد،
سید نصراللّه حائری است که به دستور او دیوان شعری مدوّن ساخته است.
شیخ علی ملقّب به
فقیه عادلی عاملی مشهدی غروی، از شخصیتهای جبل عامل است که در بغداد سکونت داشت.
او با
سیّد حیدر حلّی، معاصر بوده است.
وی در علم و ادب و فضیلت مشهور بوده است.
علی فقیه عادلی، در محضر سید نصراللّه حائری درس خوانده و به امر او دیوان شعرش را مدوّن ساخته است.
صاحب اعیان الشیعه، میگوید که
شیخ علی بن احمد در سال
۱۱۲۲ ه.ق در حیات بوده است.
| | |
| مصاب سبط رسول اللّه من ختمت • • • • • بجده انبیاء اللّه و الرسل | | |
| | |
| دعوه للنصر حتی اذ اتی نکثوا • • • • • ما عاهدوه علیه بئس ما فعلوا | | |
| | |
| و السبط فی صحبه کالبدر حیث بدا • • • • • بین الکواکب لم یرهقهم الوجل | | |
| | |
| من کلّ قوم اشمّ الانف یوم وغی • • • • • ضرغام غاب و لکن غابه الاسل | | |
| | |
| | |
۱ - بر نوهی
رسولاللّه (صلیاللهعلیهوآله) که خاتم پیامبران است مصیبتی سنگین وارد شد.
۲ - او را دعوت کردند و به او وعده یاری دادند، اما به عهدشان وفا نکردند و این زشتترین کارها بود.
۳ -
حسین (علیهالسّلام) در میان یاراناش مانند قرص ماه در میان ستارگان میدرخشید و ترس در صورت یاراناش اثر نگذاشته و آنها را مکدّر نکرده بود.
۴ - در روز جنگ، اصحاب او همه افرادی شجاع و سرافراز بودند مانند شیرانی در بیشه که نیهای آن بیشه، نیزههای جنگجویان بود.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۴۵۱.
