• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

قعود (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





قعود: (قِياماً وَ قُعُوداً)
«قعود» هم به معناى «نشستن» و هم به معناى «نشستگان» آمده است و در سوره‌ نساء هر دو معنا احتمال دارد.



ترجمه و تفاسیر مرتبط با قعود:

۱.۱ - آیه۱۰۳ سوره نساء

(فَإِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلاَةَ فَاذْكُرُواْ اللّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِكُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِيمُواْ الصَّلاَةَ إِنَّ الصَّلاَةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَّوْقُوتًا) (و هنگامى كه نماز را به پايان رسانديد، خدا را ياد كنيد؛ ايستاده و نشسته و در حالى كه به پهلو خوابيده‌ايد و هرگاه آرامش يافتيد و حالت ترس زايل گشت، نماز را به طور معمول بر پا داريد، زيرا نماز براى مؤمنان وظيفه‌اى است ثابت و داراى اوقات معين.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: دو كلمه قيام و قعود هم ممكن است جمع قائم و قاعد باشند و هم اينكه مصدر باشند و در هر حال در اين آيه شريفه حال از ذكر خدايند. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )

۱.۲ - آیه۲۲ سوره اسراء

(لاَّ تَجْعَل مَعَ اللّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُومًا مَّخْذُولًا) (هرگز معبود ديگرى را با خدا قرار مده كه نكوهيده و بى‌يار و ياور خواهى ماند.)
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: بعضى‌ از مفسرين گفته‌اند: قعود نه به معناى بازماندن از سير است بلكه به معناى مذلت و عجز مى‌باشد. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان: )


۱. نساء/سوره۴، آیه۱۰۳.    
۲. اسراء/سوره۱۷، آیه۲۲.    
۳. راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ج۱، ص۶۷۸.    
۴. طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۱۳۰.    
۵. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۴، ص۱۳۷-۱۳۸.    
۶. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۸۹.    
۷. نساء/سوره۴، آیه۱۰۳.    
۸. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۹۵.    
۹. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۵، ص۱۰۰.    
۱۰. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۵، ص۶۲.    
۱۱. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۶، ص۲۳.    
۱۲. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۳، ص۱۵۸.    
۱۳. اسراء/سوره۱۷، آیه۲۲.    
۱۴. مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۲۸۴.    
۱۵. آلوسی، شهاب الدین، تفسیر روح المعانی، ج۱۵، ص۵۳.    
۱۶. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۳، ص۹۶.    
۱۷. طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۳، ص۷۰.    
۱۸. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۴، ص۱۱۵.    
۱۹. طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۶، ص۶۲۸.    



مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «قعود»، ص۴۴۵.    






جعبه ابزار