نظریه اعلامی شناسایی (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
نظریه اعلامی شناسایی، بر این اصل استوار است که
دولت جدید پیش از شناسایی نیز واجد شخصیت و
مشروعیت بینالمللی است و دولتهای دیگر صرفاً این واقعیت موجود را اعلام و تأیید میکنند.
بر پایه این دیدگاه، شناسایی بیشتر جنبه اعلامی دارد و امکان برقراری روابط سیاسی و همکاریهای بینالمللی با دولت جدید را تسهیل میکند، هرچند چنین روابطی حتی بدون شناسایی رسمی نیز ممکن است برقرار شود.
بر اساس اين نظريه، كشورهاى قديمى موجوديت سياسى
جامعه جديد را بدون توجه به چگونگى به وجود آمدن آن اعلام مىدارند و واقعيت جديد را مورد گواهى قرار مىدهند و به وجود اين دولت اعتراف مىكنند.
هدف و نتيجه اين نوع شناسایى آن است كه كشورهاى قديمى مىتوانند با اين شناسایى با كشور جديد روابط در زمينههاى مختلف برقرار سازند و در مجامع بينالمللى با آن به عنوان يک عضو رسمى جامعه بينالملل رفتار نمايند.
اين نظريه صلاحيت دولتهاى قديمى را در اعطاى مشروعيت به كشور جديد، مورد تأييد قرار نمىدهد و در حقيقت بر اين ديد مبتنى است كه دولت جديد قبلاً اين شخصيت (مشروعيت) را واجد بوده و دولتهاى قديمى آن را مورد تأييد قرار داده و اعلام نمودهاند.
ولى مضمون و اثر حقوقى شناسایی به معنى اعلامى را نبايد در امكان برقرارى روابط ديپلماتيک خلاصه كرد، زيرا چنانكه خواهيم ديد برقرارى روابط سياسى بدون اعلام رسمى شناسایى هم امكانپذير است.
از سوى ديگر عمده فایده اين نوع شناسایی، تولد شخصيت حقوقى جديد به معنى عضويت مورد شناسایى در آن نوع از مجامع بينالمللى است كه دولتهاى قديمى آن را تأسيس و يا عضويت آن را پذيرفتهاند.
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۳، ص۳۴۹-۳۵۰.
