• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

کون (مفردات‌نهج‌البلاغه)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




کَون (به فتح کاف) از واژگان نهج البلاغه به معنای است. تَكْوين (به فتح تاء و سکون کاف) به معنای احداث و به وجود آوردن است. مَكْان (به فتح میم و سکون کاف) اسم مكان و به معنى محلّ كون و محلّ بودن، جمع آن اَماكن است. کون به طور گسترده در نهج البلاغه آمده است



کَون كان از افعال ناقصه به معنای بود، هست، واقع شد و غير آن می‌آيد. تَكْوين به معنای احداث و به وجود آوردن است. مَكْان اسم مكان و به معنى محلّ كون و محلّ بودن، جمع آن اَماكن است.


کون به طور گسترده در نهج البلاغه آمده است.


۱. قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، ج۲، ص۹۲۲.    



قرشی بنایی، علی‌اکبر، مفردات نهج البلاغه، برگرفته از مقاله «کون»، ج۲، ص۹۲۲.    


رده‌های این صفحه : مفردات نهج البلاغه




جعبه ابزار