• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

آیه ۳ سوره الشمس

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




(وَ النَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا)



و سوگند به روز آن گاه (در چاشتگاه) كه آفتاب را روشن سازد (آن را نيك هويدا گرداند).
[۱] فیض‌الاسلام اصفهانی، علی‌نقی، ترجمه و تفسیر قرآن عظیم، ج۳، ص۱۲۰۵.



وَ اَلنَّهٰارِ
: و سوگند به روز
الْ: حرف تعریف مبنی بر سکون
إِذٰا
:آن گاه که
إِذَا: اسم ظرف زمان مبنی بر سکون
جَلاّٰهٰا
: كه آفتاب را روشن سازد
جَلَّا: فعل ماضی مفرد مذکر غائب ناقص واوی مبنی بر فتح مقدر بر حرف به دلیل تعذر، و فاعل ضمیر مستتر جوازا به تقدیر هو مرجع ضمیر نهار.
هَا: ضمیر متصل مبنی بر سكون في محل نصب مفعول به مرجع ضمیر الشمس و جمله معطوف بر جمله قبل.

و قسم به روز آنگاه كه با نور خود تيرگى شب را روشن مى‌كند و با روشنى خود شب را مى‌برد. ابن كثير گفته است: يعنى گستره‌ى زمين را روشن و با فروغش كائنات را درخشان مى‌سازد.
[۲] صابونی، محمد علی، ترجمه‌ فارسی صفوة التفاسیر، ج۴، ص۷۴۱.

در مقصود از «وَ اَلنَّهٰارِ إِذٰا جَلاّٰهٰا» اختلاف است:
۱. سوگند به روز كه آفتاب را پديدار كند.
۲. سوگند به روز چون كه تاريكى را روشن كند.
[۳] عاملی، ابراهیم، تفسیر عاملی، ج۸، ص۵۸۲.

• در بين اَللَّيْلِ‌ و اَلنَّهٰارِ طباق مقرر است.
• در فواصل و رءوس آيات سجع مرصع رعايت شده است.
[۴] صابونی، محمد علی، ترجمه‌ فارسی صفوة التفاسیر، ج۴، ص۷۴۴.

۱. ↑ فیض‌الاسلام اصفهانی، علی‌نقی، ترجمه و تفسیر قرآن عظیم، ج۳، ص۱۲۰۵.
۲. ↑ صابونی، محمد علی، ترجمه‌ فارسی صفوة التفاسیر، ج۴، ص۷۴۱.
۳. ↑ عاملی، ابراهیم، تفسیر عاملی، ج۸، ص۵۸۲.
۴. ↑ صابونی، محمد علی، ترجمه‌ فارسی صفوة التفاسیر، ج۴، ص۷۴۴.



ویکی فقه.






جعبه ابزار