|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
۱ - آنان در حالی که شمشیرهای برنده را حمایل کرده و نیزههای بلند و استوار به دست گرفته بودند، بر اسبهای نیرومند سوار شده، ۲ - به یاری فرزند دختر پیامبر (صلّیاللهعلیهوآله) شتافتند و افتخار دو جهان را به دست آوردند. ۳ - تا اینکه به شهادت رسیدند و بادها آنان را کفن پوشاندند و حنوط و دفن آنها را عهدهدار شدند. ۴ - روزی که فرزند بتول در حالی که پیامبر (صلّیاللهعلیهوآله) و علی (علیهالسّلام) نظارهگر مظلومیت و پاره پاره شدن فرزندشان بودند. ۵ و ۶ - روزی که پسر حیدر (علیهالسّلام) در محاصرهی دشمنان قرار داشت ولی کسی نبود که به فرزند زهرا (سلاماللهعلیها) یاری برساند. ۷ - ای کربلا، شرف تو از آسمان فراتر رفت. چنان که امّ القری (مکّه) قدری از این شرافت را آرزو میکند.
۱ - جانام فدای آقایی که مردم در عهد خود نسبت به او خیانت ورزیدند. ۲ - بنیامیه مىخواستند با مسالمت و در حال صلح، او را ذليل كنند. خدا هيچگاه آنها را عزيز نگرداند. ۳ - او مانند شيرى به اختيار خود مرگ را بر ذلّت ترجيح داد و آن را برگزيد. ۴ - در آن صحنه، شجاعان بنیهاشم مانند شيرهاى بيشه از او دفاع كردند. ۵ - نيزه، سيماى نيكوى او را گرفت، لكن نتوانست فضايل والاى او را از وى بگيرد. ۶ - بر شما سلام و تحيت باد مادامى كه برترى و فضل شما بر مردم وجود دارد.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۰۴. |
