• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

عطاء بن یعقوب عمید

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





عطاء بن یعقوب عمید (م ۴۹۱ هـ.ق) از فضلا و دانشمندان بزرگ غزنه بود.
دیوان اشعارش در خراسان و مصر مورد توجه قرار گرفت.
دیوان اشعار وی به زبان‌های فارسی و عربی است و کتابی در تصوف به نام منهاج الدین دارد.
ابوعلاء حدود هشت سال در لاهور به اسیری به سر برد.
او در سال ۴۹۱ (هجری قمری) و به نقلی ۴۷۱ (هجری قمری) از دنیا رفت.



ابوعلاء عطاء بن یعقوب بن ناکل عمید کاتب رازی غزنوی اهل غزنه و از فضلا و دانشمندان بزرگ آن‌جا به شمار می‌رفت.
چنان که در خراسان، عراق و دیگر بلاد اسلامی آن زمان، چنین دانشمندانی به ندرت دیده می‌شدند؛ لذا کلام و سخن او در غزنه، نقل مجالس عراق بود.
او نزد علمای غزنه صاحب عظمت و شوکت بسیار بود.
ابوعلاء حدود هشت سال در لاهور به اسیری به سر برد و زمانی که سلطان ابراهیم بن مسعود آن‌جا را فتح کرد، او نیز از زندان آزاد گشت.



باخرزی عطاء بن یعقوب را از شعرای درباری دانسته و اشعاری را که در جواب قصیده ابوسهل جنیدی سروده، آورده است.
وی به زبان فارسی و عربی شعر می‌سرود.



عطاء دیوان اشعاری به فارسی و عربی دارد و کتابی در تصوف به نام منهاج الدین را نوشت.



کاتب رازی در سال ۴۹۱ (هجری قمری) و به نقلی ۴۷۱ (هجری قمری) از دنیا رفت.
(دیگر منابع:
[۲۴] دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۱۰، ص۱۴۰۶۰.
)



۱. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۲۳۵.    
۲. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۶۲۳.    
۳. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۶۲۳.    
۴. ↑ مرکز دایره المعارف الاسلامیه، دایره المعارف الاسلامیه، ج۲، ص۵۲۹.    
۵. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۲۳۵.    
۶. ↑ حسنی، عبدالحی، نزهة الخواطر و بهجة المسامع و النواظر، ج۱، ص۶۸.    
۷. ↑ باخرزی، علی بن حسن، دمیه القصر، ج۲، ص۹۴۱.    
۸. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۲۳۵.    
۹. ↑ مرکز دایره المعارف الاسلامیه، دایره المعارف الاسلامیه، ج۲، ص۵۲۹.    
۱۰. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۳۹.    
۱۱. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۴، ص۱۶۲۳.    
۱۲. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۲۳۵.    
۱۳. ↑ حسنی، عبدالحی، نزهة الخواطر و بهجة المسامع و النواظر، ج۱، ص۶۸.    
۱۴. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۱، ص۶۶۴.    
۱۵. ↑ مرکز دایره المعارف الاسلامیه، دایره المعارف الاسلامیه، ج۲، ص۵۲۹.    
۱۶. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۲۳۵.    
۱۷. ↑ حسنی، عبدالحی، نزهة الخواطر و بهجة المسامع و النواظر، ج۱، ص۶۹.    
۱۸. ↑ حسنی، عبدالحی، نزهة الخواطر و بهجة المسامع و النواظر، ج۱، ص۶۹.    
۱۹. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۳۹.    
۲۰. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۴، ص۲۳۵.    
۲۱. ↑ مرکز دایره المعارف الاسلامیه، دایره المعارف الاسلامیه، ج۲، ص۵۲۹.    
۲۲. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۴، ص۲۳۵.    
۲۳. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۳۹.    
۲۴. ↑ دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۱۰، ص۱۴۰۶۰.



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلام، برگرفته از مقاله «عطاء بن یعقوب عمید»، ج۳، ص۲۳۱.






جعبه ابزار