مجازی (صرف و نحو)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
مجازی از اصطلاحات
ادبیات عرب، به معنای مذكّر و مؤنّث مجازى در برابر حقیقی؛ به اسم‌هایی اطلاق می‌شود که دلالت بر جنسیت حقیقی ندارند، اما به صورت مجازی به آن‌ها جنسیت نسبت داده می‌شود و از قاعدۀ
مذکّر و مؤنّث پيروى مى‌كنند.
مجازی در اصطلاح
ادبیات عرب، به معنای مذكّر و مؤنّث مجازى در برابر حقیقی؛ به اسم‌هایی اطلاق می‌شود که دلالت بر جنسیت حقیقی ندارند، اما به صورت مجازی به آن‌ها جنسیت نسبت داده می‌شود و از قاعدۀ
مذکّر و مؤنّث پيروى مى‌كنند.
مذکّر يا
مؤنّث دو نوع است:
۱. مذکّر
حقیقی، دلالت بر
جنس نر انسان‌ها و حيوانات مى‌كند:
«أَبُ، أَسَدٌ».
۲. مؤنّث حقيقى، دلالت بر جنس مادۀ انسان‌ها و حيوانات مى‌كند:
«أُمُّ، لَبُؤَةُ».
۳. مذكّر مجازى و مؤنّث مجازى، بر اسم چيزهايى دلالت مى‌كند كه فقط از قاعدۀ
مذکّر و مؤنّث پيروى مى‌كنند اما در جنسیت اینگونه نیستند:
«بَيْتُ»، مذكّر.
«شجَرةُ»، مؤنّث.
در ادامه برخی شواهد قرآنی مربوط به
مجازی ارائه می‌شود:
الشّمس: مؤنّث مجازی
) الانهار: مذکر مجازی
) اللیل و النهار: مذکر مجازی
) النفس: مؤنّث مجازی
) القلم: مذکر مجازی
) الکتاب: مذکر مجازی
) القمر: مذکر مجازی
)
•
فرهنگ اصطلاحات صرف و نحو عربی، دحداح، انطوان، ص۳۴۳.
