• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

محمد بن حسن معموری

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





محمد بن حسن معموری (م ۴۸۵ هـ.ق) یکی از فلاسفه، ریاضیدانان و ادیبان برجسته بود که در علومی چون نحو و ریاضیات مهارت خاصی داشت.
او همکار عمر خیام در رصد ملک شاهی بود.
آثاری مهم چون التصریف، النحو، المخروطات و الهندسه و الحلیل و الاثقال از او به جا مانده است.
پس از انتقال وزارت به تاج‌الملک، به اصفهان رفت.
در جریان حوادث مربوط به اسماعیلیه، به اشتباه متهم و در سال ۴۸۵ (هجری قمری) به قتل رسید.



محمد بن حسن معموری بیهقی تبار او از بیهق (از نواحی نیشابور) بود و خود او در آن‌جا متولد شد.
وی از فلاسفه و ریاضیدانان معروف،
[۷] بیهقی، علی بن زید، تاریخ حكماء الاسلام، ص۱۸۲.
فردی ادیب و آگاه به علم نحو بود.
او هم‌ردیف بنوموسی (احمد، محمد، حسن فرزندان موسی بن شاکر) در علم ریاضیات
[۱۳] بیهقی، علی بن زید، تاریخ حكماء الاسلام، ص۱۸۲.
و در علوم حکمت بی‌نظیر بود.
وی هم‌دست عمر خیام در رصد ملک شاهی بود.
[۱۵] همایی، جلال‌الدین، غزالی‌نامه، ص۳۴۰.



محمد بن حسن پس از این‌که نظام‌الملک (وزیر ملک‌شاه) به قتل رسید و وزارت به تاج‌الملک منتقل شد.
برای خدمت‌گزاری نزد تاج الملک به اصفهان رفت و تا زمان سلطان محمد فرزند ملک‌شاه در آن‌جا بود.



بیهقی آثاری تألیف کرده که عبارت‌اند از:
• التصریف؛
• النحو؛
• المخروطات و الهندسه؛
• شعر؛
• الحلیل و الاثقال.



معموری وقتی واقعه سوزاندن اسماعیلیه و اصحاب قلاع به وجود آمد و سلطان محمد نیز به این کار روی آورد. او در زایجه طالع خود نگریست و آن را نحس دید.
لذا از خانه سلطان خارج شد و در خانه یکی از دوستانش پنهان شد.
هنگامی که مردم برای تماشای سوزاندن یکی از اصحاب قلاع به بام‌ها رفته بودند، شخصی او را دیده و به خیال این‌که از اصحاب قلاع است، او را معرفی کرده است.
ناشناخته وی را در سال ۴۸۵ (هجری قمری) به قتل رساندند.
(دیگر منابع:
[۴۳] شربل، موریس، موسوعة علماء الریاضیات، ص۲۸۷.
[۴۴] دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۴۵، ص۷۶۰.
)



۱. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۳۵۵.    
۲. ↑ بیهقی، ابوالحسن، تاریخ بیهق تعریب، ص۴۲۳.    
۳. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۲.    
۴. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۳۱۶.    
۵. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۲، ص۷۷.    
۶. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۳۱۶.    
۷. ↑ بیهقی، علی بن زید، تاریخ حكماء الاسلام، ص۱۸۲.
۸. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۳۵۵.    
۹. ↑ بیهقی، ابو الحسن، تاریخ بیهق تعریب، ص۴۲۳.    
۱۰. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۲.    
۱۱. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۳۱۶.    
۱۲. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۲، ص۷۷.    
۱۳. ↑ بیهقی، علی بن زید، تاریخ حكماء الاسلام، ص۱۸۲.
۱۴. ↑ بیهقی، ابوالحسن، تاریخ بیهق تعریب، ص۴۲۳.    
۱۵. ↑ همایی، جلال‌الدین، غزالی‌نامه، ص۳۴۰.
۱۶. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۳۵۵.    
۱۷. ↑ بیهقی، ابوالحسن، تاریخ بیهق تعریب، ص۴۲۴.    
۱۸. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۳۱۶.    
۱۹. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۳۵۶.    
۲۰. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۲.    
۲۱. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۲، ص۷۷.    
۲۲. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۳۵۶.    
۲۳. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۲.    
۲۴. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۲، ص۷۷.    
۲۵. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۳۵۶.    
۲۶. ↑ عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۲.    
۲۷. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۳۱۶.    
۲۸. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۲، ص۷۷.    
۲۹. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۳۵۶.    
۳۰. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۲.    
۳۱. ↑ بیهقی، ابوالحسن، تاریخ بیهق تعریب، ص۴۲۴.    
۳۲. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۳۵۵.    
۳۳. ↑ بیهقی، ابوالحسن، تاریخ بیهق تعریب، ص۴۲۴.    
۳۴. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۳۱۶.    
۳۵. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۳۵۶.    
۳۶. ↑ بیهقی، ابوالحسن، تاریخ بیهق تعریب،ص۴۲۴.    
۳۷. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۳۱۶.    
۳۸. ↑ بیهقی، ابوالحسن، تاریخ بیهق تعریب، ص۴۲۵.    
۳۹. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۵، ص۲۳۵۵.    
۴۰. ↑ بیهقی، ابوالحسن، تاریخ بیهق تعریب، ص۴۲۴.    
۴۱. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۹، ص۲۲.    
۴۲. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۲، ص۷۷.    
۴۳. ↑ شربل، موریس، موسوعة علماء الریاضیات، ص۲۸۷.
۴۴. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت نامه دهخدا، ج۴۵، ص۷۶۰.
۴۵. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۳۱۶.    
۴۶. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۲، ص۷۷.    
۴۷. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۲، ص۵۴.    



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، برگرفته از مقاله «محمد بن حسن معموری»، ج۳، ص۳۷۱.






جعبه ابزار