• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

محمد بن عبدالرحمان بخاری (مقاله‌دوم)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





محمد بن عبدالرحمان بخاری (م ۵۴۶ هـ.ق) فقیه حنفی، مفسر و مدرس برجسته اهل ریغدمون در نزدیکی بخارا بود.
وی نزد علمای بزرگی چون ابونصر احمد ریغدمونی و قاضی عبیدالله دبوسی دانش آموخت.
او به عنوان شخصیتی فصیح، خوش‌معاشرت و محبوب میان مردم شناخته می‌شد.
شاگردان برجسته‌ای همچون شرف‌الدین عقیلی و علی بن ابی‌بکر مرغینانی (صاحب الهدایه) از ایشان بهره بردند.
از آثار مهم وی تفسیر علایی (در بیش از هزار جزء) و رساله محاسن الاسلام است.
او در جمادی‌الآخر سال ۵۴۶ (هجری قمری) درگذشت.



ابوعبداللّه محمد بن عبدالرحمان بن احمد بخاری علایی ریغدمونی فقیه حنفی مذهب،
[۹] حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۳، ص۱۱۳.
منسوب به ریغدمون، روستایی در چهار فرسخی بخارا بود.
سمعانی او را منسوب به منطقه‌ای به نام علاء در بخارا دانسته و وی را مفسری فصیح، خوش معاشرت و مقبول نزد خاص و عام معرفی کرده است.
[۱۶] لکنوی هندی، محمد عبدالحی، فواید البهیه، ص۱۷۶.
بَغوی و به تبع آن لکنوی، شرح حال وی را در دو جا به اشتباه به عنوان دو شخص آورده است.
[۱۸] لکنوی هندی، محمد عبدالحی، فواید البهیه، ص۱۷۵- ۱۷۶.


علایی از استادانی چون ابونصر احمد بن عبدالرحمان ریغدمونی و قاضی عبیداللّه دبوسی (م ۴۳۰ هـ.ق) بهره گرفت.



ابوعبداللّه شاگردانی داشته که از جمله؛ شاگردانش شرف‌الدین عمر بن محمد عقیلی
[۱۹] قرشی، عبدالقادر بن محمد، الجواهر المضیئه، ج۳، ص۲۱۴.
و علی بن ابی بکر مرغینانی (م ۵۹۳ هـ.ق) صاحب الهدایه که اجازه نقل حدیث از وی داشت، بودند.
[۲۱] لکنوی هندی، محمد عبدالحی، فواید البهیه، ص۱۷۵.


ریغدمونی کتاب‌هایی تالیف کرده که آثارش عبارت‌اند از:
• تفسیر علایی؛
[۲۳] لکنوی هندی، محمد عبدالحی، فواید البهیه، ص۱۷۶.
که گفته شده بیش از هزار جزء داشته است. • رسالة محاسن الاسلام.


بخاری در دوازدهم جمادی‌الآخر سال ۵۴۶ (هجری قمری) و به قولی در ۵۴۵ (هجری قمری) وفات یافت.
۱. ↑ قرشی، عبدالقادر بن محمد، الجواهر المضیئه، ج۲، ص۷۶.    
۲. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۱۹۲.    
۳. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۴۵۴.    
۴. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۱۹۱.    
۵. ↑ ابن قطلوبغا، قاسم بن قطلوبغا، تاج التراجم، ج۲، ص۵۴.    
۶. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۴۵۸.    
۷. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۰، ص۱۳۳.    
۸. ↑ سیوطی، عبدالرحمن، طبقات المفسرین، ص۱۰۸.    
۹. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۳، ص۱۱۳.
۱۰. ↑ ابن قطلوبغا، قاسم بن قطلوبغا، تاج التراجم، ج۲، ص۵۴.    
۱۱. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۴۵۸.    
۱۲. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۰، ص۱۳۳.    
۱۳. ↑ سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۹، ص۴۲۰.    
۱۴. ↑ سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۹، ص۴۲۰.    
۱۵. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم البلدان، ج۳، ص۱۱۳.    
۱۶. ↑ لکنوی هندی، محمد عبدالحی، فواید البهیه، ص۱۷۶.
۱۷. ↑ سیوطی، عبدالرحمن، طبقات المفسرین، ص۱۰۸.    
۱۸. ↑ لکنوی هندی، محمد عبدالحی، فواید البهیه، ص۱۷۵- ۱۷۶.
۱۹. ↑ قرشی، عبدالقادر بن محمد، الجواهر المضیئه، ج۳، ص۲۱۴.
۲۰. ↑ سیوطی، عبدالرحمن، طبقات المفسرین، ص۱۰۸.    
۲۱. ↑ لکنوی هندی، محمد عبدالحی، فواید البهیه، ص۱۷۵.
۲۲. ↑ قرشی، عبدالقادر بن محمد، الجواهر المضیئه، ج۲، ص۷۶.    
۲۳. ↑ لکنوی هندی، محمد عبدالحی، فواید البهیه، ص۱۷۶.
۲۴. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۴۵۸.    
۲۵. ↑ سیوطی، عبدالرحمن، طبقات المفسرین، ص۱۰۸.    
۲۶. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۴۵۸.    
۲۷. ↑ ابن قطلوبغا، قاسم بن قطلوبغا، تاج التراجم، ج۲، ص۵۴.    
۲۸. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۱۹۱.    
۲۹. ↑ سیوطی، عبدالرحمن، طبقات المفسرین، ص۱۰۸.    
۳۰. ↑ سیوطی، عبدالرحمن، طبقات المفسرین، ص۱۰۸.    
۳۱. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۴۵۸.    
۳۲. ↑ ابن قطلوبغا، قاسم بن قطلوبغا، تاج التراجم، ج۲، ص۵۵.    
۳۳. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۰، ص۱۳۳.    
۳۴. ↑ سیوطی، عبدالرحمن، طبقات المفسرین، ص۱۰۸.    
۳۵. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۱۹۲.    
۳۶. ↑ ابن قطلوبغا، قاسم بن قطلوبغا، تاج التراجم، ج۲، ص۵۴.    
۳۷. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۴۵۸.    
۳۸. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المولفین، ج۱۰، ص۱۳۳.    



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، برگرفته از مقاله «محمد بن عبدالرحمان بخاری»، ج۴، ص۲۹۲.






جعبه ابزار