• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

محمد بن هلال صابی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





محمد بن هلال صابی (۴۱۶ ـ ۴۸۰ هـ.ق) از مورخان، ادیبان و سخنوران قرن پنجم هجری بود.
او ریاست دیوان انشا را بر عهده داشت و کتابخانه‌ای در بغداد تأسیس کرد.
از آثار او الربیع، عیون التواریخ و التاریخ الکبیر است.
وی در سال ۴۸۰ (هجری قمری) در بغداد درگذشت و در نجف اشرف به خاک سپرده شد.




ابوالحسن محمد بن هلال بن محسن صابی مشهور به غرس النعمه
[۱۰] قفطی، علی بن یوسف، تاریخ الحکماء، ص۱۱۰.
[۱۱] ابن‌جوزی، عبدالرحمن بن علی، اخبار الحمقی و المغفّلین، صص۸۲ و ۱۱۳.
در سال ۴۱۶ (هجری قمری) در خانواده‌ای مشهور به علم و فضل و ریاست در بغداد به دنیا آمد و پرورش یافت.
وی را مورخ، ادیب، سخنور، بلیغ و مدرس به شمار آورده‌اند.



ابوالحسن از پدرش و ابوعلی شاذان و دیگران ادب و دانش آموخت.



محمد بن هلال شاگردانی داشته که از او روایت نقل کردند که جمله آن‌ها؛ ابن سمرقندی، أنماطی و دیگران که از او روایت کرده‌اند.



غرس النعمه در زمان خود مورد توجه و احترام حاکمان عباسی مانند القائم بامرالله بود و ریاست دیوان انشا (منصب کاتب بودن) را برعهده داشت.
او کتابخانه‌ای در بغداد تأسیس کرد و چهار هزار مجلد کتاب درباره انواع علوم و فنون بر آن‌جا وقف نمود.



ابن هلال کتاب‌های تالیف کرده که عبارتند از:
• الربیع ذیل کتاب نشوار المحاضره؛
• عیون التواریخ؛
• ذیلی بر کتاب تاریخ پدرش؛
• الهفوات البادرة من المغفلین المحظوظین و السقطات البادرة من المعقلین الملحوظین؛
• التاریخ الکبیر.



صابی در سال ۴۸۰ (هجری قمری) در بغداد از دنیا رفت.
ابتدا در خانه خود و سپس در نجف اشرف به خاک سپرده شد. این امر می‌تواند نشانه عقیده باطنی او باشد.



۱. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۲. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۲.    
۳. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۷۲.    
۴. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ص۲۲۷.    
۵. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۲۰۷.    
۶. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۴۱۹.    
۷. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۲۸.    
۸. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۱۰۱.    
۹. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۸، ص۳۱۸.    
۱۰. ↑ قفطی، علی بن یوسف، تاریخ الحکماء، ص۱۱۰.
۱۱. ↑ ابن‌جوزی، عبدالرحمن بن علی، اخبار الحمقی و المغفّلین، صص۸۲ و ۱۱۳.
۱۲. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۵، ص۱۱۱.    
۱۳. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۱۴. ↑ ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۶، ص۲۷۵.    
۱۵. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۲.    
۱۶. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۱۷. ↑ ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۱۲۶.    
۱۸. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۲.    
۱۹. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۲۰. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۲.    
۲۱. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الاسلام، ج۳۲، ص۲۹۹.    
۲۲. ↑ ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۱۲۶.    
۲۳. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۲۴. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۵، ص۱۱۱.    
۲۵. ↑ ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۶، ص۲۷۶.    
۲۶. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۲.    
۲۷. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۲۸. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۱۶۴.    
۲۹. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۳۰. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۲.    
۳۱. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ص۲۲۷.    
۳۲. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۷۲.    
۳۳. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۲.    
۳۴. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۳۵. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۴۱۹.    
۳۶. ↑ ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۱۲۶.    
۳۷. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۲.    
۳۸. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۳۹. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۵، ص۱۱۱.    
۴۰. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۲.    
۴۱. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۴۲. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۲۸.    
۴۳. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۲.    
۴۴. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۴۵. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ص۲۲۷.    
۴۶. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۲۰۷.    
۴۷. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۴۷۲.    
۴۸. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۲۰۴۵.    
۴۹. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۱۰۱.    
۵۰. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۲۰۷.    
۵۱. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۱۰۱.    
۵۲. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۸، ص۳۱۸.    
۵۳. ↑ بغدادی، اسماعیل بن محمد، هدیة العارفین، ج۲، ص۷۵.    
۵۴. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۸، ص۳۱۸.    
۵۵. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۲۸.    
۵۶. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۴۱۹.    
۵۷. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۲.    
۵۸. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۵۹. ↑ ابن جوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم، ج۱۶، ص۲۷۵.    
۶۰. ↑ کحاله، عمررضا، معجم المؤلفین، ج۱۲، ص۹۳.    
۶۱. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۷، ص۱۳۲.    
۶۲. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۰، ص۷۲.    
۶۳. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، طبقات اعلام الشیعه، ص۲۲۷.    
۶۴. ↑ ابن عماد حنبلی، عبدالحی، شذرات الذهب، ج۵، ص۲۰۷.    
۶۵. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۲، ص۱۴۱۹.    
۶۶. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۲۸.    
۶۷. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۶، ص۱۰۱.    
۶۸. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، الکامل فی التاریخ، ج۸، ص۳۱۸.    
۶۹. ↑ قفطی، علی بن یوسف، تاریخ الحکماء، ص۱۱۰.
۷۰. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۱، ص۳۳۹.    
۷۱. ↑ ابن‌جوزی، عبدالرحمن بن علی، اخبار الحمقی و المغفّلین، صص۸۲ و ۱۱۳.



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، برگرفته از مقاله «محمد بن هلال صابی»، ج۳، ص۳۳۸.






جعبه ابزار