• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

محمّد بن حسین بغدادی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف





ابوعلی محمّد بن حسین بغدادی (۴۰۱ ـ ۴۷۳ هـ.ق) فقیه، ادیب، فیلسوف، متکلم، پزشک و شاعر برجسته‌ای بود.
او علوم مختلفی را نزد استادان عصر خود فراگرفت و شاگردانی مانند ابوالحسین یحیی بن حسین علوی داشت.
اثر معروف وی دیوان شعر است.
ایشان در سال ۴۷۳ (هجری قمری) در بغداد درگذشت و در مقبره باب حرب دفن شد.



ابوعلی محمّد بن حسین بن عبداللّه بن شبل بغدادی در سال ۴۰۱ (هجری قمری) در بغداد زاده شد و در همان‌جا پرورش یافت.
او در زمان خود مردی فاضل، ادیب، فیلسوف، حکیم، متکلم، پزشک و شاعری برجسته به شمار می‌آمد.



ابوعلی انواع علوم چون ادب، لغت، اقسام فنون شعر، حدیث، حکمت، فلسفه، کلام و طب را از استادان عصر خود همچون ابوالحسین بن مقتدر با هاشمی، ابونصر یحیی بن حریر تکریتی و دیگران آموخت.
غریب الحدیث را از ابوالحسن احمد بن علی بادی شنید و روایت کرد.



محمّد بن حسین شاگردانی داشته که از جمله آن‌ها؛ بزرگانی چون ابوالحسین یحیی بن حسین علوی پیشوای فرقه زیدیّه، ابوالحسن بن عبداللّه لکریم و دیگران از شاگردان وی بودند.



ابن حسین اثری که از او به جا مانده، دیوان شعر می‌باشد.
[۱۷] سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۳، ص۳۹۷.




بغدادی به سال ۴۷۳ یا ۴۷۴ (هجری قمری) در بغداد از دنیا رفت و در مقبره باب حرب به خاک سپرده شد.



۱. ↑ باخرزی، علی بن حسن، دمیه القصر، ص۳۶۳.    
۲. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۱۸۳.    
۳. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۳۹۳.    
۴. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۱۰.    
۵. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۱۲۱.    
۶. ↑ ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۱۱۱.    
۷. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۶۶.    
۸. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۱۰۰.    
۹. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۱۰۰.    
۱۰. ↑ ابن أبی أصیبعه، احمد بن قاسم، عیون الانباء، ص۳۳۳.    
۱۱. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۱۰.    
۱۲. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۱۲۱.    
۱۳. ↑ ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۱۱۱.    
۱۴. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۱۰۰.    
۱۵. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۱۰.    
۱۶. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۱۸۳.    
۱۷. ↑ سمعانی، عبدالکریم بن محمد، الانساب، ج۳، ص۳۹۷.
۱۸. ↑ ابن أبی أصیبعه، احمد بن قاسم، عیون الانباء، ص۳۳۳.    
۱۹. ↑ ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج۱۸، ص۴۳۰.    
۲۰. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۱۰.    
۲۱. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۶۶.    
۲۲. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۱۰۰.    
۲۳. ↑ باخرزی، علی بن حسن، دمیه القصر، ص۳۶۳.    
۲۴. ↑ حموی، یاقوت بن عبدالله، معجم الادباء، ج۳، ص۱۰۷۸.    
۲۵. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۳۹۳.    
۲۶. ↑ ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۱۱۱.    
۲۷. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۶۶.    
۲۸. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۱۰۰.    
۲۹. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۶، ص۱۰۰.    
۳۰. ↑ حاجی خلیفه، مصطفی بن عبدالله، کشف الظنون، ج۱، ص۷۶۶.    
۳۱. ↑ ابن تغری بردی، یوسف، النجوم الزاهره، ج۵، ص۱۱۱.    
۳۲. ↑ ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، البدایة و النهایه، ج۱۲، ص۱۲۱.    
۳۳. ↑ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۱۰.    
۳۴. ↑ ابن خلکان، احمد بن محمد، وفیات الاعیان، ج۴، ص۳۹۳.    
۳۵. ↑ ابن اثیر، علی بن محمد، اللباب فی تهذیب الانساب، ج۲، ص۱۸۳.    
۳۶. ↑ باخرزی، علی بن حسن، دمیه القصر، ص۳۶۳.    



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، برگرفته از مقاله «ابوعلی محمّد بن حسین بغدادی»، ج۳، ص۲۹۷.






جعبه ابزار