|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
۱ - روز عاشورا، تداعیگر مجد و بزرگواری و عزّتی ماندگار است. ۲ - مجدی که به ستونهای شهادت و ایثار تکیه کرده و با فناپذیری دنیا رنگ فنا نمیپذیرد. ۳ - مجدی که هر جنگجویی در آن را بالا برده و شهید حق در میان خلایق آرزو میشود.
۱ - او (امام حسین (علیهالسّلام) ) وارث پیامبری است که در راه هدف، خود را به سختی میافکند. ۲ - به دنیایی که سخاوتمندانه به او عرضه میشود، میخندد. ۳ - امام مانند دیگران برای دنیا و زینتهای آن و چیزهای پوچ و بیهودهاش مجاهدات نکرد. ۴ - زیرا دنیا نتوانست او را به سوی خود بخواند و خورشید و ستارگان را دون همت والای خویش میداند.
۱ و ۲ - حسین (علیهالسّلام آنچنان صفوف دشمن را در زیر شمشیرش میشکافت که مرگ در برابر مجد و عظمت او کر و لال شده بود. ۳ - و با شمشیر برّانش سر و پیکرها را قطعهقطعه کرده به زمین میریزد که دشمن را به اعتراف این همه ایستادگی وادار و مرگ را ذلیل و ناتوان میسازد.
۱ -ای شهید آزادگی! آزادگی در جانهای ما مرده و سرزمین ما هماکنون در دستهای طمعکاران است. ۲ و ۳ - سرزمینی همچون بهشت برین (لبنان) که فرزندانش از آن محرومند و بیگانگان و طاغوتیانی همچون «نرون» [۵]
نرون:امپراطور رومی که در ۱۵ سالگی به حکومت رسید. در آغاز نرمخو بود ولی پس از مستقر گردیدن قدرتش راه ظلم و ستم را پیش گرفت. معلم فیلسوف خود و حتی مادرش را که در رسیدن او به قدرت مؤثر بودند به قتل رساند. او انتشار مسیحیت را خوش نداشت و با پیروان این دین با قساوت و خشونت بسیار رفتار مینمود.
در آن سرزمین غرق در ناز و نعمتند.۴ - ما با ذلّت و بدبختی در آن رنج و سختی میکشیم و از میان ما کسی نیست که شکایت کند و تظلّم نماید. ۵ و ۶ - من پناه میبرم به خدا از حکومت این طاغوتهای ظالم. هرکس در این سرزمین فریاد و تظلّم نماید با حرمان و زندان روبروست. گوییکه دشمن این مردم است و یا اینکه مجرم است.
۱ و ۲ - جلوی چنین اشکی را بگیر که پسر حیدر الگویی است برای خونخواهان و بهترین معلم است و چنین ماتمی شایستهی کسی است که در بستر، تسلیم مرگ شود.
۱ و ۲ - کسیکه از روی ریا گریه کند و یا در عزای حسین (علیهالسّلام) بیمحتوا و به شیوهی تقلیدی اشک بریزد، تو را مغرور نکند. زیرا که او در حقیقت محزون و درد کشیده نیست. ۳ - او عاشورا را نمیشناسد و بهرهای از خون و ایستادگی آن نبرده است. محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۶۲۴. |
