آیه ۱ سوره الشمس
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
(وَ الشَّمْسِ وَ ضُحَاهَا)
سوگند به خورشيد و تابش آن در چاشتگاه.
وَ الشَّمْسِ: سوگند به خورشيد
وَ ضُحَاهَا: و تابش آن (خورشید) در چاشتگاه.
• هَا:
ضمیر متصل مفرد مؤنث مبني بر سكون در محل جر
مضاف الیه مرجع ضمیر الشمس بمعنى: و الشمس و ضوئها.
قسم به آفتاب و نور درخشانش، آنگاه كه دنيا را روشن و تيرگى را پراكنده و نابود مىكند.
در مقصود از كلمه «وَ ضُحٰاهٰا» اختلاف است:
۱. سوگند به خورشيد و روز آن چون معنى «ضحى» همهى روز است.
۲. سوگند به روشنى آن.
۳. ضحى هنگام بر آمدن خورشيد است كه روشنى آن صاف و پاكيزه است.
۴. مقصود گرمى خورشيد است چون در سورهى طه گفته است «وَ لاٰ تَضْحىٰ» يعنى گرمى آن تو را نيازارد.
• در بين اَلشَّمْسِ و اَلْقَمَرِ،
طباق مقرر است.
• در فواصل و رءوس آيات
سجع مرصع رعايت شده است.
ویکی فقه.