آیه ۸ سوره الشمس
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
(فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَ تَقْوَاهَا)===تحلیل ادبی===
===تحلیل بلاغی===
===ترجمه روان===
پس راه معصيت و گناه و تقوى و پرهيزكاريش را به او شناساند.
آن را با تبهكارى و پرهيزگارى آشنا ساخته و تشخيص دادن رشد و هدايت و گمراهى را به آن آموخته است. ابن عباس گفته است: يعنى خير و شر و طاعت و معصيت را برايش بيان و روشن كرده و به او ياد داده است كه چه چيزى مناسب و چه چيزى شايستهى پرهيز است.
مفسران گفتهاند: خدا به هفت چيز قسم ياد كرده است؛ يعنى به «آفتاب، ماه، شب، روز، آسمان، زمين و نفس بشريت» قسم خورده است تا عظمت قدرت خود را ابراز و نمايان سازد و يگانگى خود را در ربوبيت و الوهيت نشان دهد، و به منافع فراوان اين اشيا نيز اشاره كند، و ثابت نمايد كه بايد سازندهاى آنها را ساخته، و مدبرى حركات و سكنات آنها را ترتيب داده باشد. و امام فخر گفته است: چون آفتاب بزرگترين محسوسات است، خدا آن را با اوصاف چهارگانهاش ذكر كرده است كه دال بر عظمت آن مىباشند. بعد از آن ذات مقدس خود را يادآور شده و آن را به سه صفت توصيف كرده است، تا عقل و خرد به طور شايسته به درك جلال و عظمتش نايل آيد، و از اين طريق عقل را از حضيض عالم محسوسات، به اوج ميدان وسيع كبرياى خويش رهنمون سازد.
ویکی فقه.
