• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

أفلح (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



منبع: مرتبط

افلح: (قَدْ اَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ)    
«افلح» از مادّه‌ «فلح» و «فلاح» در اصل به معنای شکافتن و بریدن است؛ سپس، به هر نوع پیروزی و رسیدن به مقصد و خوشبختی اطلاق شده است.



(قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ)     (به یقین مؤمنان رستگار شدند).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید:
(دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ مؤمنون/سوره۲۳، آیه۱.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۴۴.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۲، ص۴۰۰.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۴، ص۲۱۲.    
۵. ↑ مؤمنون/سوره۲۳، آیه۱.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۳۴۲.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۴، ص۴.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۵، ص۶.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۷، ص۳۰.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۷، ص۱۵۷.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «أفلح»، ص۵۸.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره مؤمنون | لغات قرآن




جعبه ابزار