• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

أَتْراب (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




اَتْراب: (قاصِراتُ الطَّرْفِ اَتْرابٌ)
«اَتْراب» جمع‌ «ترب» (بر وزن شعر) به معنای‌ «هم سن و سال» توصیف دیگری است برای زنان بهشتی نسبت به همسرانشان؛ چرا که توافق سنی جاذبه را میان دو همسر افزون می‌کند، و یا توصیفی است برای خود آن زنان، که همه آنها هم سن و سال و جوانند، و به معنای‌ «مثل و مانند» نیز آمده است. و بیشتر در مورد جنس مؤنث به کار می‌رود، و به گفته بعضی در اصل از «ترائب» به معنای دنده‌های قفسه سینه گرفته شده که شباهت زیادی با هم دارند.            



ترجمه و تفاسیر آیات مرتبط با أَتْراب:

۱.۱ - آیه ۵۲ سوره ص

(وَعِندَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ أَتْرَابٌ)     (و نزد آنان همسرانى است كه تنها چشم به شوهرانشان دوخته‌اند، و هم‌سن و سالند).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه اتراب به معنای اقران است. می‌خواهد بفرماید: همسران بهشتی همتای شوهران خویشند، نه از جهت سن با آنان اختلاف دارند، و نه از جهت جمال. ممکن هم هست مراد از اقران این باشد که مثل شوهران خویشند، هر قدر شوهران نور و بهائشان بیشتر شود، از ایشان هم حسن و جمال بیشتر می‌گردد. (تفسیرهای آیه ۵۲ سوره ص:)

۱.۲ - آیه ۳۷ سوره واقعه

(عُرُبًا أَتْرَابًا)     (زنانى كه تنها به همسرشان عشق مى‌ورزند و خوش زبان و فصیح و هم‌سن و سالند).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه عرب جمع عروب است، و عروب به معنای زنی است که به شوهرش عشق می‌ورزد، و یا حداقل او را دوست بدارد و در برابرش ناز و کرشمه داشته باشد، و کلمه اتراب جمع ترب -به کسره تاء و سکون راء- به معنای مثل است، می‌فرماید: ما زنان بهشتی را امثال یکدیگر کردیم، و یا از نظر سن و سال، هم سن شوهرانشان کردیم. (تفسیرهای آیه ۳۷ سوره واقعه:)

۱.۳ - آیه ۳۳ سوره نبأ

(وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا)     (و حوریانی بسيار جوان و هم‌سن و سال).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: کلمه کواعب جمع کاعب است که به معنای دختر نورسی است که پستان‌هایش رو به رشد نهاده، و دائره‌ای تشکیل داده، و کمی از اطرافش بلندتر شده و اتراب جمع تِرب است، که به معنای مثل است، و کواعب اتراب به معنای دخترانی هم سن و سال و شبیه به هم هستند. (تفسیرهای آیه ۳۳ سوره نبأ:)


۱. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۱۶۵.    
۲. ↑ ص/سوره۳۸، آیه۵۲.    
۳. ↑ واقعه/سوره۵۶، آیه۳۷.    
۴. ↑ نبا/سوره۷۸، آیه۳۳.    
۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۳۳۶.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۳، ص۲۳۴.    
۷. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۶، ص۶۱.    
۸. ↑ ص/سوره۳۸، آیه۵۲.    
۹. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۵۶.    
۱۰. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۷، ص۳۳۳.    
۱۱. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۷، ص۲۱۸.    
۱۲. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۱، ص۱۲۰.    
۱۳. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۷۵۰.    
۱۴. ↑ واقعه/سوره۵۶، آیه۳۷.    
۱۵. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۳۵.    
۱۶. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۹، ص۲۱۳.    
۱۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۱۲۴.    
۱۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۴، ص۱۵۴.    
۱۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۹، ص۳۳۱.    
۲۰. ↑ نبأ/سوره۷۸، آیه۳۳.    
۲۱. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۵۸۳.    
۲۲. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۲۰، ص۲۷۴.    
۲۳. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۲۰، ص۱۶۹.    
۲۴. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۶، ص۲۴۹.    
۲۵. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۱۰، ص۴۶۴.    



مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «أَتْراب»، ص۲۰.    






جعبه ابزار