• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

أَفْئِدَة (لغات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




اَفْئِدَة: (الاَبْصارَ وَ الاَفْئِدَةَ)    
«اَفْئِدَة» جمع‌ «فؤاد» به معنای قلب است؛ ولی مفهومی ظریف‌تر از آن دارد؛ این کلمه معمولًا در جایی گفته می‌شود که‌ «افروختگی» و «پختگی» در آن باشد.



(ثُمَّ سَوَّاهُ وَنَفَخَ فِيهِ مِن رُّوحِهِ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ)     (سپس اندام او را نظام بخشيد و از روح خويش [روحى شريف و برجسته‌] در وى دميد؛ و براى شما گوش‌ها و چشم‌ها و دل‌ها [عقل‌ها] قرار داد؛ امّا كمتر شکر نعمت‌هاى او را به جا مى‌آوريد).
علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌فرماید: در این جمله به نعمت ادراک‌های حسی، یعنی چشم و گوش، و ادراک‌های فکری یعنی‌ قلب منت نهاده است، که هم ادراک‌های جزئی و خیالی را شامل می‌شود، و هم کلی و عقلی را. (دیدگاه شیخ طبرسی در مجمع البیان:)


۱. ↑ سجده/سوره۳۲، آیه۹.    
۲. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۶۴۶.    
۳. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۳، ص۱۱۸.    
۴. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۱۴۴.    
۵. ↑ سجده/سوره۳۲، آیه۹.    
۶. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، ترجمه قرآن، ص۴۱۵.    
۷. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه محمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۳۷۴.    
۸. ↑ طباطبایی، سید محمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۵۲۰.    
۹. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۱۹، ص۲۱۳.    
۱۰. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۵۱۳.    



• مکارم شیرازی، ناصر، لغات در تفسیر نمونه، برگرفته از مقاله «أَفْئِدَة»، ص۵۷.    


رده‌های این صفحه : لغات سوره سجده | لغات قرآن




جعبه ابزار