ابن فلاح کاظمی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
شیخ محمد شریف بن فلاح کاظمی، از شاعران
قرن سیزدهم هجری بود که در
کاظمین به دنیا آمد.
او سپس برای تحصیل علوم به
نجف رفت.
وی عالمی فاضل و شاعری ادیب بود و قصیدهای مشهور در
مدح امام علی (علیهالسّلام) سرود.
بنا بر نقل «
اعیان الشیعة»، هنگام خواندن این قصیده کنار حرم امام علی (علیهالسّلام)، آویزهای طلایی از بالای ضریح بر او افتاد.
شیخ محمّد شریف، از شعرای قرن سیزدهم هجری است که در کاظمین متولد شد و در همان شهر رشد و نمو نمود.
او سپس به نجف هجرت کرد و به تحصیل علوم پرداخت.
سید امین در اعیان الشیعة مینویسد:
ابن فلاح، عالمی فاضل و ادیبی شاعر است که قصیدهی مشهوری در مدح امیرالمؤمنین علی (علیهالسّلام) سرود و آن را در کنار حرم شریف امام علی (علیهالسّلام) خواند که ناگهان آویزهای طلایی از بالای ضریح بر او افتاد که با دستاش گرفت.
ابن فلاح کاظمی، به سال
۱۲۲۰ ه.ق درگذشت.
| | |
| قف باللطفوف وجد بفیض الادمع • • • • • ان کنت ذا حزن و قلب موجع | | |
| ایبیت جسم ابن النبیّ علی الثّری • • • • • و یبیت من فوق الحشایا مضجعی | | |
| تبا لقلب لا یقطّع بعده • • • • • اسفا بسیف الحزن ایّ تقطّع | | |
| و عمی لعین لا تسحّ لفقده • • • • • حمر الدّما عوض الدّموع الهمّع | | |
| | |
| | |
۱ - در
طف بایست و اشکهایت را جاری کن با قلبی که در آتش و حزن میسوزد.
۲ - پیکر پاک فرزند رسول خدا (صلّیاللهعلیهوآله) بر خاک افتاده است.
۳ - بیطاقتی فوقالعاده خواب و راحت از من ربوده است و قلبام از درد پاره پاره گردیده و اشکام همواره ریزان است.
۴ - چشمانی که چون سیل میگرید و اشک او را کفایت نمیکند و بر این ماتم از خون مدد میگیرد.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۴۸۹.
