ابن‌رائقه
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
اِبْن‌ِ رائِقه، ابوالحسن علی بن هبةالله بن عثمان بن احمد بن ابراهیم موصلی، محدث
امامی در سده ۴ و ۵ق/۱۰ و ۱۱م است.
از احوال او چیزی دانسته نیست، اما او را از حافظان بزرگ
حدیث و موثق شمرده‌اند.
بررسی مشایخ و راویان وی نشان می‌دهد که از معاصران
سید مرتضی (د ۴۳۶ق/۱۰۴۴م) و
شیخ مفید (د۴۱۳ق/۱۰۲۲م) بوده و از
شیخ صدوق محمد بن علی بن بابویه قمی و علی بن احمد طبری آملی
روایت کرده است. کسانی که از او روایت کرده‌اند عبارتند از: عبدالرحمان بن احمد مفید نیشابوری
و ابوالفرج محمد بن علی کاتب.
سه کتاب به ابن رائقه منسوب است: المتمسک بحبل آل الرسول، الانوار فی تاریخ الائمة الابرار و الیقین فی اصول الدین.
(۱) ابن رستم طبری، محمد، دلائل الامامة، نجف، ۱۳۸۳ق.
(۲) منتجب‌الدین، علی، فهرست، به کوشش عبدالعزیز طباطبایی، قم، ۱۴۰۴ق.
(۳) نجاشی، احمد، رجال، قم، ۱۴۰۷ق.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «ابن رائقه»، ج۳، ص ۱۲۲۵.
