ابن‌ربیعه خالد بن ربیعه افریقی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ابن‌ربیعه خالد بن ربیعه افریقی (م حدود ۱۵۰ هـ)، از نامه‌نگاران بلیغ، ادبا و نویسندگان شیوا‌نویس
افریقا در
قرن دوم هجری قمری بود که دولت
امویان و
عباسیان را درک کرده و در دیوان دولتی نشو و نمو یافته است.
خالد بن ربیعه افریقی، ابن‌ربیعه، در خانواده‌ای عرب زبان چشم به جهان گشود.
از نامه‌نگاران بلیغ
و از ادبا و نویسندگان شیوا‌نویس افریقا به شمار می‌آمد.
وی یک بار در زمان خلافت
هشام بن عبدالملک (۱۰۵-۱۲۵ هـ) به
شام کوچ کرد و میان او و
عبدالحمید کاتب الفت و دوستی برقرار بود. بار دیگر در سال ۱۳۲ هـ به افریقا مهاجرت نمود و با امیر
مغرب، ع
بدالرحمان بن حبیب فهری همکاری نمود.
وی در دیوان دولتی نشو و نما یافت و دو دولت اموی و عباسی را درک کرد.
اثر ابن‌ربیعه مجموعه نامه‌هایی شامل دویست ورقه است.
تاریخ وفات ابن‌ربیعه را حدود ۱۵۰ هـ یاد نموده‌اند.
• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۳۰۶، برگرفته از مقاله «خالد بن ربیعه افریقی».
