• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ابومحمد بکر بن احمد اشج اعصری

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



ابومحمد بکر بن احمد اشج اعصری عبدی، از راویان از امام جواد و امام رضا (علیهماالسّلام) و از محدثان در عصر امام جواد (علیه‌السّلام) (قرن سوم هجری قمری) بوده است.



ابومحمد بکر بن احمد بن ابراهیم اشج اعصری عبدی، نجاشی او را از طایفه اشج بنی اعصر و راوی امام جواد (علیه‌السّلام) دانسته است. او همچنین از امام رضا (علیه‌السّلام) و فاطمه دختر ایشان روایت شنیده و افرادی چون علی بن محمد عیینه و احمد بن فضل از او حدیث نقل کرده‌اند.
[۶] نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۴۷.

نجاشی او را شخصی ضعیف قلمداد کرده است.


کتاب‌های الطهارة، الصلاة، الزکاة و المناقب آثار بکر بن احمد می‌باشند.


برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.




۱. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۰۹.    
۲. ↑ ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۲۳۴.    
۳. ↑ استرابادی، محمد بن علی، منهج المقال، ج۳، ص۶۹.    
۴. ↑ تفرشی، سیدمصطفی بن حسین، نقد الرجال، ج۱، ص۲۹۱.    
۵. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۱۲، ص۳۹۳.    
۶. ↑ نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۴۷.
۷. ↑ حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص۳۲۷.    
۸. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۱۲۶.    
۹. ↑ عسقلانی، احمد بن علی، لسان المیزان، ج۲، ص۴۷.    
۱۰. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۱۰۹.    
۱۱. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۱۲، ص۳۹۳.    
۱۲. ↑ ابن‌شهرآشوب، محمدعلی، معالم العلماء، ص۲۸.    
۱۳. ↑ طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۳۹.    
۱۴. ↑ آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۱۲، ص۴۱.    
۱۵. ↑ مجلسی، محمدباقر، الوجیزه، ص۳۸.    
۱۶. ↑ تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج۲، ص۳۶۱.    
۱۷. ↑ خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۴۷.    



پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۲۰۵، برگرفته از مقاله «ابومحمد بکر بن احمد اشج اعصری عبدی».



جعبه ابزار