احترام به روابط قراردادی (فقه سیاسی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
احترام به روابط قراردادی در
اسلام، وفای به عهد و پایبندی به قراردادها به عنوان یک اصل اساسی تلقی میشود.
نشانه
تقوا و صدق در
ایمان است.
پیمانشکنان تهدید به مجازاتهای سخت شدهاند.
گسترش روابط قراردادی، راهی برای زندگی مسالمتآمیز و شرافتمندانه است.
قرآن بر اهمیت وفاداری به عهد و پایبندی به قراردادها تأکید دارد.
وفاى به عهد و مسئوليت در برابر قرارداد و پايبندى در مورد معاهدات، در قرآن علامت صدق در ايمان و نشانه تقوا شمرده شده است.
پيمانشكنان تهديد به مجازاتهاى سخت شدهاند.
گسترش روابط قراردادى به عنوان بهترين راه زندگى مسالمتآميز، شرافتمندانه، وسيله رسيدن به اهداف و آرمانهاى نهایى
اسلام تلقى شده است.
در
آیات قرآن چنین آمده:
الف: آنها كه به هنگام تعهد به عهدشان وفادار هستند، آنان
مؤمنان واقعى و راستگو و متقيانند؛
(وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذٰا عٰاهَدُوا ... أُولٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ) ب: اگر از شما براى دينشان يارى طلبيدند يارى كنيد مگر آنكه يارى شما اقدامى بر عليه گروهى باشد كه بين شما و آنها پيمانى برقرار است؛
(وَ إِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلاّٰ عَلىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثٰاقٌ) ج: مادام كه آنها در پيمانشان ايستادهاند شما نيز بايستيد.
(فَمَا اسْتَقٰامُوا لَكُمْ فَاسْتَقِيمُوا لَهُمْ)
•
عمید زنجانی، عباسعلی، فقه سیاسی، ج۲، ص۱۴۳.
