• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

احمد بن عمر حلال کوفی انماطی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



احمد بن عمر حلال کوفی انماطی، از اصحاب امام کاظم و امام رضا (علیهما‌السّلام) بود و احادیثی را از امام رضا (علیه‌السّلام) و روایان نقل کرده است.



احمد بن عمر حلال کوفی انماطی، صحابی امام کاظم و امام رضا (علیهما‌السّلام) بود و احادیثی را از امام رضا (علیه‌السّلام) نقل کرده است.
حلاّل افزون بر امام رضا (علیه‌السّلام) از کسانی چون محمد بن سنان و یحیی بن ابان نیز روایت کرده است و از وی علی بن اسباط، احمد بن محمد بن عیسی، محمد بن عیسی یقطینی، حسین بن سعید و بعضی دیگر روایت کرده‌اند.
شیخ طوسی وی را در زمره کسانی که از امامان معصوم روایتی نقل نکرده‌اند، ذکر کرده و در جایی دیگر او را توثیق نموده است. با وجود این، علامه حلی به سبب پیشینه بد او، در قبول روایاتش توقف کرده است.
حلاّل به داد و ستد حل یعنی روغن کُنجد اشتغال داشته و نسبت وی به همین سبب است.


حضرت رضا (علیه‌السّلام) در جواب سؤال او که از کیفیت شناخت امام بعد از فوت امام حاضر سؤال کرده بود، نامه‌ای به او نوشته و بعد از دعا برای خود و او، علاماتی به منظور شناسایی امام بعد از خود ذکر می‌کند از جمله اینکه امام معصوم باید فرزند بزرگ‌تر امام قبل باشد و فضل (و کمالش از همه مردم بیشتر باشد) و سلاحی که به منزله تابوت بنی‌اسرائیل است و از پیامبر به ارث رسیده، نزد او باشد.


حلاّل دارای آثار و تالیفاتی نیز بوده که عبارت‌اند از: کتاب الحدیث، کتاب مسائل الرضا (علیه‌السّلام) و اصل.


برای مطالعه بیشتر به منابع زیر مراجعه شود.
[۱۷] قهپایی، عنایة‌الله، مجمع الرجال، ج۱، ص۱۳۲.
[۱۹] نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۳۸۵.



۱. ↑ برقی، احمد بن محمد، رجال البرقی، ص۵۲.    
۲. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۹۹.    
۳. ↑ اردبیلی، محمد بن علی، جامع الرواة، ج۱، ص۵۶ -۵۷.    
۴. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۴۱۲.    
۵. ↑ طوسی، محمد بن حسن، رجال الطوسی، ص۳۵۲.    
۶. ↑ حلی، حسن بن یوسف، خلاصة الاقوال، ص۶۲.    
۷. ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، ج۱، ص۹۹.    
۸. ↑ حلی، حسن بن سلیمان، مختصر بصائر الدرجات، ص۸.    
۹. ↑ آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲، ص۱۳۸.    
۱۰. ↑ آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۶، ص۳۱۱.    
۱۱. ↑ آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۲۰، ص۳۴۸.    
۱۲. ↑ طوسی، محمد بن حسن، الفهرست، ص۳۵.    
۱۳. ↑ استرابادی، محمد بن علی، منهج المقال، ج۲، ص۱۲۱.    
۱۴. ↑ خوئی، سیدابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۲، ص۱۹۱.    
۱۵. ↑ امین، سیدمحسن، اعیان الشیعه، ج۳، ص۵۵.    
۱۶. ↑ مامقانی، عبدالله، تنقیح المقال، ج۷، ص۳۸.    
۱۷. ↑ قهپایی، عنایة‌الله، مجمع الرجال، ج۱، ص۱۳۲.
۱۸. ↑ بروجردی، سیدعلی، طرائف المقال، ج۱، ص۲۷۹.    
۱۹. ↑ نمازی شاهرودی، علی، مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۱، ص۳۸۵.
۲۰. ↑ ابن‌شهرآشوب، محمدعلی، معالم العلماء، ص۵۷.    
۲۱. ↑ ابن‌داوود حلی، حسن بن علی، رجال ابن داود، ص۴۱.    
۲۲. ↑ طوسی، محمد بن حسن، الاستبصار، ج۲، ص۲۳۴.    
۲۳. ↑ کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، ج۲، ص۶۵.    
۲۴. ↑ صدوق، محمد بن علی، الخصال، ص۳۴۸، ح۲۲.    
۲۵. ↑ صدوق، محمد بن علی، کمال الدین، ص۲۰۲، ح۵.    
۲۶. ↑ طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، ج۱۰، ص۱۴۸، ح۵۹۰.    



پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۱۲۸، برگرفته از مقاله «احمد بن عمر حلال کوفی انماطی».



جعبه ابزار