• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ادله فقهیه (فقه سیاسی)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف




ادله فقهیه در مکتب شیعه علاوه بر کتاب و سنت، شامل اجماع، عقل، عرف و احکام حکومتی است.
در مکتب اهل سنت نیز اجماع، قیاس، استحسان و مصالح مرسله به‌عنوان منابع استنباط پذیرفته شده‌اند.
تفاوت اصلی این است که شیعه به این ادله تنها در نبود نص استناد می‌کند اما برخی اهل‌سنت حتی با وجود نص نیز به قیاس و رأی تمسک کرده‌اند.



به اعتقاد فقهاى شيعه اجماع، عقل، عرف و احكام حكومتى و از نظر فقهاى اهل سنت نيز اجماع، قیاس، استحسان و مصالح مرسله، به‌عنوان ادله فقهيه به كتاب و سنت افزوده مى‌شود.
به اين معنا كه به هنگام عدم امكان استناد به كتاب و سنت، فقيه مى‌تواند احكام الهى را از اين منابع استنباط كند.


در مواردى مشاهده مى‌شود كه اهل‌سنت، استناد به قياس و رأى را در جايى كه نص از قرآن و سنت هم وجود دارد پذيرفته‌اند.
مانند اجتهادهايى كه بعضى از خلفا وحى در مواردى كه نص صريح بوده، روا داشته‌اند.
ولى به اعتقاد شيعه در مسائل منصوص به هيچ‌وجه استناد به ادله‌ی ديگر و اجتهاد جايز نیست.
[۱] عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۷، ص۵۳.



۱. عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۷، ص۵۳.



عمید زنجانی، عباس‌علی، فقه سیاسی، ج۱، ص۱۲۶.    


رده‌های این صفحه : فقه سیاسی




جعبه ابزار