ادوار مرقص (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ادوار مرقص،
ادیب،
شاعر و نویسنده سوری، در شهر
لاذقیه متولد شد.
او از ادیبان و مترجمان برجسته نیمه نخست
قرن بیستم بود و عضویت «
مجمع علمی دمشق» را داشت.
مرقص، به عنوان ادیب روزنامهنگار در کشورهای
مصر،
لبنان و سوریه شناخته میشد.
از کتابهای مهم او میتوان به
کفیل البیان و الشعر و
ذخیرة المتأدب اشاره کرد.
وی در سال
۱۹۵۲ میلادی درگذشت.
ادوار، ادیب، شاعر و نویسنده سرشناس سوری، در شهر «لاذقیه» به دنیا آمد و تا سال
۱۳۴۰ ه.ق در همانجا به تحصیل علوم مختلف پرداخت.
او در نیمه نخست قرن بیستم از چهرههای برجسته عرصه ادب، نقد و ترجمه به شمار میرفت.
مرقص، از اعضای «مجمع علمی دمشق» بود و به عنوان ادیبِ صحفی در کشورهای مصر، لبنان و سوریه شناخته میشد.
حضور فعال او در مطبوعات و نقش وی در ارتقای نثر و نقد ادبی عربی، جایگاهی ویژه برای او رقم زد.
برخی از مهمترین کتابهای
ادوار مرقص، عبارتاند از:
•
الأدب العربی فی ماله و فی ما علیه،
•
کفیل البیان و الشعر،
•
نحن و لغتنا فی هذا العصر،
•
دیوان ادوار مرقص،
•
ذخیرة المتأدب،
•
کفیل العروض و القافیه.
مرقص، در سال
۱۹۵۲ میلادی درگذشت.
| | |
| قدم الزمان و ذکره متجدد • • • • • فی کل قلب بالفضیلة حاشد | | |
| و خلود کل فضیلة بخلود من • • • • • لولاه لم یکن الزمان بخالد | | |
| ایه دم الشهداء سل متدفقا • • • • • و اسق القلوب ببارق و براعد | | |
| ان القلوب الممحلات اذا ارتوت • • • • • منه زهت بمکارم و محامد | | |
| یا غرة الشهداء من علیائها • • • • • لوحی علیهم کالضیاء العاقد | | |
| موسومة بدم الشهادة فهی لا • • • • • تنفک تدمی مثل زند الفاصد | | |
| کیما یسیروا فی الحیاة بنهجه • • • • • لا یخضعون لغاصب و معاند | | |
| | |
| | |
۱ - با گذشت زمان یاد او تازه میشود و در قلوب فضیلتجویان، تازهتر و پایدارتر میگردد.
۲ - زیرا که رنگ الهی موجب جاودانگیاش گردیده است؛ و گذر زمان آن را از بین نمیبرد.
۳ - ای خون شهدا، دوباره جاری شوید و رعد و برق دیگری را به وجود آورید.
۴ - تا قلبهای خشک و بایر و زمینهای شورهزار و بیحاصل و خشک را از خون سیراب و زنده نماید.
۵ و ۶ - ای سرور شهدا! مانند نوری بر آنان روشنایی داشته باش که خون تو همواره، ساری و جاری است. مانند مچ کسی که رگاش را برای حجامت زدهاند.
۷ - همچنان در زندگی روششان ادامه مییابد و در مقابل هیچ غاصب و معاندی سر تسلیم فرود نمیآورند.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۵۶۵.
