| اندر آن ساعت كه شد آغشته در خون پيكرش • • • • • شمر آمد چون اجل با خنجر كين بر سرش | | |
| من نگويم كو چه كرد، آنقدر شد كز ظلم شمر • • • • • در بهشت عدن گريان گشت چشم مادرش | | |
| باللّه آن افتادن و در خاك و خون غلتان شدن • • • • • آنقدر دشوار ننمودى كه داغ اكبرش | | |
| آن سر انور كه در دامان احمد جاى داشت • • • • • خولى بىدين چنان جا داد در خاكسترش | | |
| آن كه با داور چنين خصمى نمود و كينه توخت • • • • • عذرخواهى چيست روز حشر پيش داورش؟ | | |
| در مصاف جنگ چون از جور دشمن كشته شد • • • • • اکبر و عبّاس و عبد اللّه و عون و جعفرش | | |
| و اندر آن صحراى پر دشمن دگر باقى نماند • • • • • بهر يارى يك نفر زان جمله يار و ياورش | | |
| [[|ذو الجناح]] عشق را تا پهنهى ميدان پراند د • • • • • وين چنين با دشمنان كينهور ارجوزه خواند: | | |
| «كاى ضلالت پيشگان، فرزند پيغمبر منم • • • • • قرّة العين بتول و زادهى حيدر منم | | |
| گوشوار عرش يزدان قوّت قلب على • • • • • آنكه دايم بود در آغوش پيغمبر منم | | |
| دین منم، ایمان منم، دنیا منم، عقبی منم • • • • • معنى قرآن منم، بگزيدهى داور منم | | |
| معنى طه منم، و التّین و الزّیتون منم • • • • • سدره و طوبی منم، جنّت منم، كوثر منم | | |
| آن كه پيش آستانش بهر تعظيم جلال • • • • • روز تا شب گشته پشت آسمان چنبر منم | | |
| روز محشر چون كنيد آخر كه خصمى مىكنيد • • • • • با من مظلوم، چون خود شافع محشر منم | | |
| خلق را چون آورند آن روز از بهر حساب • • • • • دوست را آنجا جزا و خصم را كيفرِ منم | | |
| بر رخ من مىكشيد از كينه تيغ كين، چرا؟ • • • • • سعى داريد از براى كشتنم چندين چرا؟» | | |
| | |
