• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

ازف (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اَزَف از واژگان بکار رفته در قرآن کریم به معنای نزدیک شدن وقت‌، عجله و خوب شدن زخم است.



اَزَف به معنای نزدیک شدن وقت‌ است. (اَزِفَتِ‌ الْآزِفَةُ)     یعنی نزدیک شونده نزدیک شد. مراد روز قیامت است. و نیز عجله، و خوب شدن زخم معنی شده است، راغب گوید در آن، گذشته از نزدیکی، ضیق وقت نیز مراد است.
(وَ اَنْذِرْهُمْ یَوْمَ‌ الْآزِفَةِ)     ، آنها را از روز نزدیک شونده بترسان، روز قیامت از نظر واقع نزدیک و نزدیک شونده است، گر چه ما آن را دور می‌دانیم‌ (اِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعِیداً وَ نَراهُ قَرِیباً)     (اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فِی غَفْلَةٍ)    


۱. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۷۵.    
۲. ↑ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۱، ص۸۱.    
۳. ↑ نجم/سوره۵۳، آیه۵۷.    
۴. ↑ راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، ج۱، ص۷۵.    
۵. ↑ غافر/سوره۴۰، آیه۱۸.    
۶. ↑ معارج/سوره۷۰، آیه۶.    
۷. ↑ انبیاء/سوره۲۱، آیه۱.    



• قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله «ازف»، ج۱، ص۸۱    






جعبه ابزار