• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

استصحاب حکم جزئی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



استصحاب حکم جزئی به استصحاب حکم وضعی یا تکلیفیِ متعلق به موضوع خاص اطلاق می‌شود.



استصحاب حکم جزئی ، مقابل استصحاب حکم کلی است و به استصحابی گقته می‌شود که مستصحب آن، حکم جزئی حکم جعل شده برای موضوعی خاص می‌باشد، خواه حکم وضعی باشد و خواه حکم تکلیفی ، مانند این که مکلف ، به نجاست لباس خود(حکم وضعی جزئی) در سابق یقین داشته، آن گاه شک در بقای آن نموده و سپس نجاست سابق را استصحاب نماید.


برخی از اصولیون ، استصحاب حکم جزئی را حجت می‌دانند. اخباری‌ها نیز که استصحاب را در احکام شرعی کلی جاری نمی‌دانند، آن را در احکام شرعی جزئی جاری دانسته‌اند، و برخی دیگر، استصحاب را فقط در احکام وضعی جزئی جاری می‌دانند.
[۲] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۵، ص۲۱۲.
[۳] حیدر، محمد صنقور علی، المعجم الاصولی، ص۱۵۲.



۱. ↑ حیدری، علی نقی، اصول الاستنباط، ص۲۶۹.    
۲. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۵، ص۲۱۲.
۳. ↑ حیدر، محمد صنقور علی، المعجم الاصولی، ص۱۵۲.



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «استصحاب حکم جزئی».



جعبه ابزار