• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

استصحاب وجودی خانی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



استصحاب وجودی حکم به بقای وجود یک شیء است.



استصحاب وجودی، مقابل استصحاب عدمی و به معنای استصحاب وجود چیزی است که در گذشته مسلّم بوده و اکنون در آن تردید شده است، مانند: استصحاب حیات شخص غایب، یا استصحاب وجود وضوی سابق؛ به بیان دیگر، در استصحاب وجودی، مستصحب ، امری وجودی است؛ به خلاف استصحاب عدمی که مستصحب آن، امری عدمی است.
در کتاب «فرائد الاصول» آمده است:
«.. . ان المستصحب قد یکون أمرا وجودیا، کوجوب شیء او طهارة شیء او رطوبة ثوب او نحو ذلک.. . ».
[۱] انصاری، مرتضی بن محمد امین، فرائد الاصول، ج۲، ص۵۴۹.

در استصحاب وجودی، لازم است مستصحب، وجود خارجی و یا اعتباری داشته باشد.
[۳] طباطبایی قمی، تقی، آراؤنا فی اصول الفقه، ج۳، ص۳۸.
[۹] خمینی، مصطفی، تحریرات فی الاصول، ج۳، ص۷۸۶.



۱. ↑ انصاری، مرتضی بن محمد امین، فرائد الاصول، ج۲، ص۵۴۹.
۲. ↑ نائینی، محمد حسین، فوائد الاصول، ج۴، ص۴۵۸.    
۳. ↑ طباطبایی قمی، تقی، آراؤنا فی اصول الفقه، ج۳، ص۳۸.
۴. ↑ عراقی، ضیاء الدین، نهایة الافکار، ج۴، جزء ۱، ص۲۷.    
۵. ↑ حیدری، علی نقی، اصول الاستنباط، ص۲۶۸.    
۶. ↑ مظفر، محمد رضا، اصول الفقه، ج۲، ص۲۵۶.    
۷. ↑ مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۳۴.    
۸. ↑ صدر، محمد باقر، بحوث فی علم الاصول، ج۶، ص۱۹۶.    
۹. ↑ خمینی، مصطفی، تحریرات فی الاصول، ج۳، ص۷۸۶.
۱۰. ↑ حکیم، محمد سعید، المحکم فی اصول الفقه، ج۵، ص۲۶۳.    



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «استصحاب وجودی حکم».



جعبه ابزار