• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

اسم فاعل2

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اسم مشتقِ دلالت کننده بر انجام دهنده فعل را اسم فاعل گویند.



اسم فاعل، از مصادیق مشتق اصولی و اسمی است که از فعل مضارع معلوم، مشتق شده و بر کسی و یا چیزی که فعل از او سر زده، دلالت می‌نماید.
در کتاب «التعریفات» آمده است:
«ما اشتق من یفعل لمن قام به الفعل بمعنی الحدوث و بالقید الاخیر خرج عنه الصفة المشبهة و اسم التفصیل لکونهما بمعنی الثبوت لا بمعنی الحدوث».
[۱] جرجانی، محمد بن علی، کتاب التعریفات، ص۱۱.



نزاع اصولی‌ها در مبحث مشتق در این مورد که آیا مشتق در خصوص «ما تلبس بالمبدأ» حقیقت است یا در اعم از «ما تلبس و ما انقضی عنه» در اسم فاعل نیز جاری است.
[۲] آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۵۶.

[۳] اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص۵۸.

[۴] مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۱۹.

[۵] مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص (۱۶-۱۵).

[۶] نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۶۳.

[۷] خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۲۴۰.



۱. ↑ جرجانی، محمد بن علی، کتاب التعریفات، ص۱۱.
۲. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۵۶.
۳. ↑ اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص۵۸.
۴. ↑ مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۱۹.
۵. ↑ مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص (۱۶-۱۵).
۶. ↑ نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۶۳.
۷. ↑ خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۲۴۰.



فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «اسم زمان».



جعبه ابزار