افوه حمّانی (شعر عاشورایی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
ابو الحسین علی بن محمّد بن جعفر، از
سادات حسینی و اهل
کوفه،
شاعر، خطیب و
فقیه نوآور بود.
شعر او ترکیبی از زیبایی و تندی است، با سبکحسن و تلفیقحسن، حماسی و پر از پندهای دینی که در آن به شجاعت و عظمت
اهل بیت (علیهمالسلام) پرداخته میشود.
ابو الحسین علی بن محمّد از سادات حسینی، از نسل
زید شهید و متوفّی به سال
۳۰۱ هجری است.
وی از مردم حمان
کوفه و از قبیله
بنی تمیم و معروف به «
افوه حمّانی» است.
به جهت بزرگی دهان و بیرون زدن دندانهایش به «
افوه» شهرت داشت.
یکی از بزرگان خطبا و شعرای نوآور
بنیهاشم است که نام او و شعر او معروف خاص و عام گشته و همه او را به حسن سبک و حسن تلفیق میشناسند.
گذشته از اینها علم فراوان، عظمت خانواده، بزرگواری و شخصیت بارز و نسب علوی پربرکت او باعث شد که به بلندترین قلّهی عظمت برسد.
وی مفتی، فقیه، خطیب، شاعر، مدرس و سخنگوی بنیهاشم بود، مقام او در شاعری بین بنیهاشم مانند
عبداللّه بن المعز در میان
بنی عباس بود.
دیوان بزرگ داشت و قصائد حماسی در مناقب اهل بیت (علیهالسّلام) میسرود که منتخبی از آنها در
الغدیر مسطور است.
از
حمّانی فرزندان با شخصیت و دودمانی از علما، پیشوایان و شخصیتهای بزرگ که برخی در طلیعه شعرا و ادبا و خطبا قرار گرفتهاند بهجا مانده است.
خاندان مشهور قزوینی که بنیادهای اصیل و عمیقی در علم و فضل و ادب داشته و در شهرهای مختلف عراق میزیند از فرزندان
حمانی میباشند.
وى اشعارى در مورد
حسنین (علیهما السّلام) سروده است كه نمونهاى از آن را مىآوريم:
| انتما سیّدا شباب الجنا• • • • • ن یوم الفوزین و الروعتین | | |
| یا عدیل القرآن من بین ذا الخلق• • • • • و یا واحدا من الثقلین | | |
| انتما و القرآن فی الارض مذا• • • • • زل مثل السّماء و الفرقدین | | |
| فهما من خلافة اللّه فی الار• • • • • ض بحقّ مقام مستخلفین | | |
| قاله الصادق الحدیث و لن• • • • • یفترقا دون حوضه واردین | | |
| | |
شما دو آقای جوانان بهشتید، روزی که دو پیروزی و دو ترس در پیش است.
ای همپایهی
قرآن در میان خلق و ای آنکه یکی از دو وزنهی گرانبهایید.
مثل شما و قرآن از روز نخست مثل آسمان و دو ستاره فرقدان است.
پس آن دو (کتاب و عترت) به جای مستخلف خود در روی زمین به حق خلافت الهی دارند.
و این بیان راست گفتار است که تا نزد
حوض کوثر که بر او وارد شوند هیچگاه از هم جدا نشوند.
محمدزاده، مرضیه، دانشنامه شعر عاشورایی، ج۱، ص۱۲۴.
