• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

اقل و اکثر استقلالی

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



اقل و اکثر استقلالی به دو فعل جایگزین در مقام امتثالِ فی الجمله اطلاق می‌شود.



اقل و اکثر استقلالی، مقابل اقل و اکثر ارتباطی می‌باشد و آن، دو فعلی است که در مقام تعلق تکلیف لحاظ گردیده و هر دو مرکب بوده و در مجموعه‌ای از اجزا و شرایط با هم اشتراک دارند، ولی یکی از آنها اجزا و شرایط بیشتری دارد، و با این حال، از یک دیگر مستقل شمرده می‌شوند، به گونه‌ای که اگر امر مولا به اکثر تعلق گرفته باشد و مکلف اقل را به جا آورد، تکلیف خود را به طور کامل امتثال نکرده است، اما برای انجام دادن اقل، به او پاداش داده می‌شود و تکلیف از او ساقط می‌گردد، مانند آن که مکلف شک کند ده نماز از او قضا شده است یا دوازده نماز؛ در این فرض، اگر ده نماز را بخواند و در واقع دوازده نماز بر عهده او باشد، نسبت به خواندن ده نماز، امر مولا را امتثال نموده و امتثال دو نماز دیگر بر عهده او است؛ به خلاف اقل و اکثر ارتباطی که اگر مکلف اقل را انجام دهد و در واقع اکثر واجب باشد، اصلا امتثالی صورت نگرفته است.
[۱] مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۶۶.
[۲] فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۵، ص۱۵.
[۳] فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۱۲، ص۳۲۸.
[۴] ذهنی تهرانی، محمد جواد، تحریرالفصول، ج۵، ص۶۲۱.



دوران بین اقل و اکثر استقلالی .


۱. ↑ مشکینی، علی، اصطلاحات الاصول، ص۶۶.
۲. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، کفایة الاصول، ج۵، ص۱۵.
۳. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۱۲، ص۳۲۸.
۴. ↑ ذهنی تهرانی، محمد جواد، تحریرالفصول، ج۵، ص۶۲۱.



فرهنگ نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، برگرفته از مقاله «اقل و اکثر استقلالی».



جعبه ابزار