• خواندن
  • نمایش تاریخچه
  • ویرایش
 

انعام - به کسر الف (مفردات‌قرآن)

ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف



دیگر کاربردها: انعام (ابهام‌زدایی).

اِنْعام‌ (به کسر الف و سکون نون) از واژگان قرآن کریم به معنای نعمت دادن است.



اِنْعام‌: (از باب افعال) به معنی نعمت دادن می‌باشد. راغب گوید: اطلاق انعام در صورتی است که نعمتِ داده شده از جنس انسان باشد، زیرا در حیوان نمی‌گویند: «انعم علی فرسه».


(وَ اِذْ تَقُولُ لِلَّذِی‌ اَنْعَمَ‌ اللَّهُ عَلَیْهِ وَ اَنْعَمْتَ عَلَیْهِ اَمْسِکْ عَلَیْکَ زَوْجَکَ وَ اتَّقِ اللَّهَ‌)     « آنگاه به شخصی که خدا به او نعمت داده و تو هم به او نعمت داده بودی، می‌گفتی: زنت را برای خودت نگاه‌دار و از خدا بترس».


۱. ↑ قرشی بنابی، علی اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۸۵.    
۲. ↑ طریحی، فخرالدین، مجمع البحرین، ت الحسینی، ج۶، ص۱۷۸.    
۳. ↑ راغب اصفهانی، حسین، المفردات، ط دارالقلم، ص۸۱۵.    
۴. ↑ احزاب/سوره۳۳، آیه۳۷.    
۵. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ج۱۶، ص۳۲۲.    
۶. ↑ طباطبایی، سیدمحمدحسین، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی، ج۱۶، ص۴۸۲.    
۷. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ج۸، ص۵۶۴.    
۸. ↑ طبرسی، فضل بن حسن، تفسیر مجمع البیان، ترجمه محمد بیستونی، ج۲۰، ص۱۲۴.    



قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، برگرفته از مقاله "نعمت"، ج۷، ص۸۵.    






جعبه ابزار