بربهارى اصحاب حسن بن على بن خلف ابومحمد ابر بهارى (در گذشته در بغداد در ۳۲۹ ه.ق) بودند كه از فقها و محدثان بزرگ حنابله بود كه در بغداد نقش بزرگى را بر ضد داعيان «شيعه» داشت و در زمان خود بزرگترين مروّج مذهب «حنبلى» به شمار مىرفت. او مىخواست كه عقايد اهل سنت و جماعت را به زمان رسول خدا و روزگار سه خليفه راشدين ابوبکر، عمر و عثمان يعنى به قول خودش به «دين عشق» پيش از قتل عثمان و پيدا شدن فتن در زمان حضرت علی (علیهالسلام) بازگرداند.
«بر بهار» به معنى ميوه ايالت بیهار در هند است كه به صورت ادويه از آن كشور مىآورند و ظاهراً خانواده بربهارى يكى از فروشندگان اين ادويه در بغداد بودهاند.
