برج بن مُسْهِر طائی
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
برج بن مسهر طائی،
شاعر مُخَضْرم از قبیله طی و از شاعران مشهور
خوارج، که
حضرت امام علی (علیه‌السلام) او را در
نهج البلاغه سرزنش کرده و
ابوتمام اشعاری از او را در دیوان الحماسه آورده است.
برج بن مُسْهِر طائی، از قبیله طی و از شاعران مُخَضْرم که در دوره جاهلی و
اسلام می‌زیسته و بعدها به خوارج پیوسته، و از شاعران مشهور آن گروه بوده است. از چگونگی اسلام آوردنش در کتب تراجم اصحاب و رجال سخنی نرفته است.
خطیب تبریزی به نقل از
ابو هلال عسکری او را به بنی جدیله، شاخه‌ای از قبیله طی، نسبت داده و پس از او
ابن ابی الحدید نسب او را تا قحطان آورده است.
ابوتمام در دیوان الحماسه سیزده بیت از اشعار او (شش بیت از قصیده «تائیه» و هفت بیت از قصیده دیگری با قافیه «ض») را نقل کرده است.
برج شعار خوارج را چنان بر زبان می‌آورده که
امام علی (علیه‌السّلام) بشنود؛ و آن حضرت در
نهج البلاغه او را سرزنش و امر به سکوت کرده است.
وی با سواد بن قارب، کاهن معروف دوره جاهلی، دیداری داشته که
آلوسی بتفصیل آن را آورده است. شرح این دیدار، گویای تسلط بُرج در ساختن و پرداختن جملات مسجّع است. برج از شجاعان و سوارکاران عرب نیز بوده است.
۱. محمود شکری آلوسی، بلوغ الارب فی معرفة احوال العرب، چاپ محمد بهجه اثری، بیروت (تاریخ مقدمه ۱۳۱۴).
۲. ابن ابی الحدید، شرح نهج البلاغه، چاپ محمد ابو الفضل ابراهیم، ۱۳۸۵ـ۱۳۸۷/ ۱۹۶۵ـ ۱۹۶۷.
۳. یحیی بن علی‌خطیب تبریزی، شرح دیوان الحماسه (بی‌جا: بی‌تا).
۴. خیر الدین زرکلی، الاعلام، بیروت (بی‌تا).
۵. علی بن ابی‌طالب (ع)، امام اول، نهج البلاغه، چاپ صبحی صالح، بیروت (تاریخ مقدمه ۱۳۸۷).
۶. محمد بن عمران مرزبانی، معجم الشعراء، چاپ ف. کرنکو، بیروت ۱۴۰۲/ ۱۹۸۲.
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «برج بن مسهر طائی»
