برقعیه (فرهنگ فرق اسلامی)
ذخیره مقاله با فرمت پی دی اف
برقعیه فرقهای منسوب به
اسماعیلیه دانسته شده که پیروان
محمد بن علی برقعی بودند و در سال
۲۵۵ (هجری قمری) در
اهواز قیام کردند و بر بخشهایی از
خوزستان،
بصره و اهواز مسلط شدند.
برقعی در سال
۲۶۰ (هجری قمری) به فرمان
معتضد عباسی در
بغداد به دار آویخته شد.
در منابع دیگر از این فرقه یاد نشده و احتمال داده شده است که گزارش آن با زندگی علی بن محمد، معروف به
صاحبالزنج، درآمیخته باشد.
برقعیه از فرق «اسماعيليه» پيروان محمد بن على برقعى بودند كه در ۲۵۵ (هجری قمری) در اهواز خروج كرد و خود را منسوب به «
علویان» دانست.
حال آنكه خود از «علويان» نبود و بعضى از علويان مادر او را نكاح كرده بودند و وى خويشتن را بر شوهر مادر خويش منسوب داشت و بر خوزستان، بصره و اهواز مستولى گشت.
معتضد خليفه عباسى لشكرى بفرستاد و او را شكست داد و سرانجام در ۲۶۰ (هجری قمری) وى را به بغداد بردند و به امر معتضد بر دار كردند.
از اين فرقه در منبع ديگرى غير از «
تحفه اثنیعشریه» سخن نرفته است، گمان مىكنم تذكره حال وى با زندگينامه على بن محمد عبدالرحيم معروف به صاحب الزنج به هم آميخته است.
•
مشکور، محمدجواد؛ مدیرشانهچی، کاظم، فرهنگ فرق اسلامی، ج۱، ص۱۰۰.
